Vinden en zoeken: het bijzondere van de Vrije Universiteit - pagina 183

OM HET BEHOUD VAN MODERNITEIT 171

bestuur verregaand en bijna weerstandsloos ingevoerd? Gezien deze naar

verabsolutering neigende moderniseringsprocessen aan de VU op het

vlak van organisatie en bestuur, is het ook niet verwonderlijk dat het post-

modernisme, als eind- en contrafase van moderniteit, met name van

bestuurlijke zijde aan de VU is geïntroduceerd. Te denken valt hier aan

het nog steeds actuele pleidooi van de voormalige voorzitter van het

College van Bestuur voor 'kleine verhalen' als eigentijdse wereld-

beschouwelijke grondslag van de VU. De onvermijdelijke consequentie

van een dergelijke post-modernistische bestuurlijke optiek is dat de VU

als christelijke instelling van binnenuit uit elkaar valt of van buitenaf uit

elkaar gespeeld wordt.

Wil de VU op het niveau van filosofie en vakwetenschap haar

'kritische verantwoordelijkheid' jegens het proces van maatschappelijke

rationalisering en modernisering duurzaam kunnen uitoefenen dan

dient zij daarom, naast een wijsgerige en culturele herorintatie, ook op

het niveau van organisatie en bestuur een andere weg in te slaan.

Hiervoor kan worden verwezen naar de kritiek van Richard Mouw en

Sander Griffioen op het 'ultimate relativism' dat in diverse varianten van

post-modernisme, waaronder het veelgehoorde pleidooi voor cultureel

pluralisme, besloten ligt (Mouw/Griffioen 1993, 10 e.v.). Daartegenover

ontwikkelen de auteurs de positie van een 'pluralism in perspective'. Het

behelst een hernieuwd appèl om ons in filosofie en wetenschap opnieuw

te laten leiden door de christelijke grondgedachte omtrent de kwalita-

tieve verscheidenheid der werkelijkheid. Zij voegen er echter aan toe dat

dat perspectief in de idee en realiteit van de 'christian community' haar

verankering en inspiratie zou moeten vinden. Deze gedachte verdient

het te worden doorgetrokken en vertaald naar het specifieke karakter van

een universitaire gemeenschap als de VU in deze tijd. Terwijl de VU via

post-modernistische bestuurlijke concepten op den duur als gemeen-

schap uit elkaar dreigt te vallen, vraagt de door Mouw en Griffioen ont-

wikkelde inzet namelijk juist om 'transforming leadership' vanwaaruit

de samenbindende idealen voor deze universiteit zouden moeten worden

geformuleerd en overgedragen ( Mouw 1992: 109 e.v.)

Deze tijd is naarmate hij in de greep komt van de dialektiek tussen

moderniteit en post-moderniteit op een heilloze en ook politiek gevaar-

lijke weg. De doorgaande maatschappelijke rationalisering en moderni-

sering van onze samenleving blijkt namelijk tegelijk de post-modernis-

tische contra-krachten op te wekken die de verworvenheden van dat

moderniseringsproces dreigen te ondermijnen. Die moderne verwor-

venheden lijken, anders gezegd, juist bij hun meest fervente en conse-

quente aanhangers op den duur niet in de meest veilige handen. Het be-

houd en de verdere ontplooing van het modernistische erfgoed lijken op

termijn slechts gegarandeerd wanneer dat erfgoed op een overtuigings-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen