Medische psychologie - pagina 268

266 Collette en Wellen

van de psycholoog, die men als terntonum de communicatieve vaardigheden heeft

toebedeeld en op wie men maar al te graag de psychosociale zorgverlening 'afschuift' ^

De communicatieproblemen die de ziekenhuispatient ervaart hangen ook nauw samen

met de context waarin arts en patient zich bevinden, dus met de medische setting De

patient bevindt zich in een afhankelijkheidspositie, hij moet zich onderwerpen aan de

gedragscode die noodzakelijk wordt geacht voor de handhaving van de hiërarchische

structuur Een dociel-infantiele houding, aldus Pelser, internist, wordt van de patient

verwacht Artsen stellen hun professionele gedrag jegens de patient daarop af, dus op

een vertekend beeld van de normale mens, met als gevolg een misvormde arts-

patientrelatie '

In deze cultuur worden artsen opgeleid De specialist, de opleider, controleert bovendien

overwegend medisch-technische aspecten van het medisch handelen van de arts-

assistent, en deze krijgt geen, of in zeer beperkte mate, feedback op de wijze waarop deze

zijn patiënten bejegent Dit werkt ook door naar de co-assistenten Aanvankelijk staan zij

erg aan de kant van de patient, maar naarmate de opleiding vordert, gaan zij zich meer

en meer refereren aan hun opleiders - tevens beoordelaars' - die vooral zijn

geïnteresseerd in medisch-technische zaken (De uitspraak van een co-assistent na een

jaar co-schappen te hebben gevolgd, is in dit verband veelzeggend 'Ik ga daar een beetje

empathisch zitten te zijn in de zeven minuten die ik hebi') Beoordelingen zijn dan ook

vooral gebaseerd op kennis en kunde Ook attitudes en communicatieve vaardigheden

zouden daarbij een rol moeten spelen Er zou in de opleiding een nieuw evenwicht moeten

worden gevonden in de verhouding medische techniek en sociale vaardigheden, aldus

minister Borst op voornoemd KNMBG-congres

In overeenstemming met het voorgaande blijkt er reeds bij de selectie van toekomstige

specialisten relatief veel aandacht te worden besteed aan wetenschappelijke

belangstelling, tenwijl het beschikken over goede communicatieve vaardigheden nauwelijks

meetelt Om tot de specialisatie te worden toegelaten geldt vaak als belangrijkste

voorwaarde dat men over de nodige wetenschappelijke kennis beschikt, blijkend

bijvoorbeeld uit een dissertatie of participatie aan onderzoeksprojecten Maar of men in

staat IS deze expertise ook 'aan de man' te brengen, is, behalve bij de toelating tot de

huisartsopleiding, nauwelijks punt van discussie Ziekenhuizen, vooral academische

ziekenhuizen, verwerven nu eenmaal vooral prestige door het aantal wetenschappelijke

publicaties en vernchtingen op het gebied van de 'speerpuntgeneeskunde', en met door

hun 'patientvnendelijkheid' 'Als de aandacht in de populaire media of de verdeling van

onderzoeksgelden als maatstaf wordt genomen, lijkt het veel belangrijker te investeren

in nieuwe medische technologieën of de ontwikkeling van medicamenten tegen gevreesde

ziekten Dat zijn inderdaad belangrijke investenngen, maar daarnaast is het goed zich te

realiseren dat het overgrote deel van de gezondheidsproblemen van mensen, zo ze al

onder professionele aandacht komen, uitsluitend door de huisarts wordt behandeld, en

dat het gesprek daar een prominente rol in vervult'" Echter ook voor de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen