Vinden en zoeken: het bijzondere van de Vrije Universiteit - pagina 98

86 W. DE HAAS

en toetste een aantal varianten van de 'gezamenlijke school': de 'compro-

misschool', de 'samenwerkingsschool', de 'open school', de 'oecume-

nische school' en het 'tertium'. De principiële grondslag van elk der

genoemde schoolvormen was voor hem steeds het doorslaggevende

criterium voor zijn beoordeling.

Vooral de 'samenwerkingsschool' was in orthodox-protestantse kring

een heet hangijzer. L. Kalsbeek releveerde in zijn brochure Een school met

of zonder bijbel?, het voorzichtige oordeel van G. Wielenga dienaangaan-

de: "Deze school zou, onder bepaalde voorwaarden, een samenwerkings-

school kunnen zijn." Zekerheid omtrent dit laatste heeft hij evenwel

niet,—aan christelijke scholen geeft Wielenga toch nog de voorkeur.

"Omdat ik vermoed", zo schrijft hij, "dat een homogeen docentencorps

grotere kracht uitoefent in de gewenste keuzerichting. Maar zeker v/eet ik

het niet—het zou kunnen zijn, dat in een pluriforme samenleving in

bepaalde situaties een pluriform klimaat beter werkt. Daarom zijn proef-

nemingen in deze richting m.i. niet verwerpelijk" (Kalsbeek 157). Men

kan daaruit afleiden, dat de strikte deling van het Nederlandse onderwijs

in openbaar en bijzonder in christelijke kring eind j a r e n zeventig

enigszins bespreekbaar was geworden.

De grondslagendiscussie lijkt in onze jaren, althans voor wat de

hoofdstroom van het bijzonder onderwijs betreft, op de achtergrond te

zijn geraakt. Blijkens de recentelijk verschenen brochure De verzuiling

voorbij, een Bulletin-extra van de 'Unie voor Christelijk Onderwijs'—de

voormalige 'Unie School en Evangelie'—dient het christelijk primair en

voortgezet onderwijs zich tot een 'programschool' te ontwikkelen. Er staat

in genoemde brochure geschreven: "Een nieuwe onbevangenheid is

nodig in de omgang met de christelijke uitgangspunten. Geen grond-

slagendiscussies meer, niet blijven zoeken naar een steeds kleiner

wordende kern van gezamenlijk geloof, dat frustreert alleen maar. Laat

betrokkenheid bij de bijbel en de christelijke traditie voldoende zijn, het

is zelfs meer dan het eenmalig ondertekenen van grondslagen en doel-

stellingen. Velen grijpen over credo's en dogma's heen terug naar de

bron zelf, de verhalen en gebeurtenissen, de protesten en de liederen,

leefregels en verwachtingen, ervaringen van bevrijding en geborgen-

heid. Mensen gaan daar verschillend mee om in hun leven, gelukkig

maar; pluriformiteit is een zegen, niemand bezit alleen de volheid van

het heil" (Unie 23).

Er zou alleen al over dit citaat veel te zeggen zijn. Het maakt in elk

geval duidelijk, dat de schrijvers van deze tekst niet tekenen voor de

geloofsbelijdenis als grondslag van de christelijke school. Zij achten

betrokkenheid bij bijbel en christelijke traditie—'whatever it may be'—

voldoende, en bekommeren zich in eerste instantie om het pedagogisch-

didactisch fundament van die school. Men moet de zorg om de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen