Medische psychologie - pagina 229

Het model van Non-verbale leerstoornissen: toetsing aan de

klinische praktijk

S.W.A.T. Kortstee

Samenvatting

In de kinderneuropsychologie bestaat een grote behoefte aan ontwikkelingsmodellen van

neuropsychologisch functioneren van kinderen. In dit hoofdstuk wordt nader ingegaan op

de voon/vaarden waaraan een dergelijk model zou moeten voldoen. Vervolgens wordt het

model van Non-verbale leerstoornissen beschreven. Ter illustratie van de toepasbaarheid

van dit model worden twee kinderen beschreven: een meisje met spina bifida en

hydrocephalus en een jongen met het Williams syndroom.

Inleiding

De discipline neuropsychologie houdt zich bezig met het bestuderen van de relatie tussen

het functioneren van de hersenen en gedrag. Hoewel Hippocrates 400 jaar AD al

erkende dat de hersenen een belangrijke rol in ons gedrag spelen, dateert de fundering

van de huidige neuropsychologie uit de ontwikkelingen van de laat-19de en -20ste

eeuwse neurologie. Belangrijk hierbij waren de bevindingen van Wernicke en Broca, die

duidelijke aanwijzingen gaven voor de lokalisatie van taalfuncties in de linker hemisfeer.^'^

Hiermee startte het lokalisatietijdperk. Ondanks de heftige kritiek waaraan de vroege

lokalisatietheoretici ondenworpen werden, ontstond er in de tweede helft van de 20ste

eeuw een hernieuwde interesse in de relatie tussen specifieke hersenstructuren en

gedrag.^"^ Ondanks het feit dat in de laatste jaren de integratieve benadering steeds

belangrijker wordt, speelt binnen de huidige neuropsychologie van volwassenen de

lokalisatiegedachte een belangrijke rol. ^

De toepassing van kennis omtrent de relatie tussen hersenen en gedrag bij kinderen is

een meer recente ontwikkeling in de neuropsychologie. Hoewel de verschillen tussen de

kinderneuropsychologie en de neuropsychologie van volwassenen sterk benadrukt

werden door de pioniers op dit gebied, wordt kinderneuropsychologie in de praktijk vaak

uitgeoefend volgens de principes van de neuropsychologie van volwassenen.^'

Neuropsychologie bij kinderen onderscheidt zich echter met name in de

ontwikkelingsdimensie van neuropsychologie bij volwassenen. Zo wordt er in de

neuropsychologie van volwassenen uitgegaan van een van een relatief statische situatie,

waarin het functioneren van de hersenen wordt verminderd door een plotselinge

beschadiging of door geleidelijke achteruitgang van het brein, na een voorheen normaal

verlopen ontwikkeling. De neuropsychologie van kinderen houdt zich echter bezig met het

bestuderen van de relatie en interactie tussen het in ontwikkeling zijnde brein enerzijds

en het gedrag, het sociaal-emotionele functioneren, en het cognitieve functioneren

anderzijds. Variabelen als de aard, lokalisatie en grootte van een laesie zijn zowel bij

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen