Medische psychologie - pagina 230

228 Kortstee

volwassenen als bij kinderen bepalend voor de uitkomst in het neuropsychologisch

functioneren. Bij kinderen echter, speelt het moment in de tijd (leeftijd) waarop het verloop

van de ontwikkeling van de hersenen wordt verstoord en veranderd, een belangrijke rol

in de verdere ontwikkeling van neuropsychologische functies. Omdat het gaat om zich

nog ontwikkelende functies en structuren is er in de kinderneuropsychologie sprake van

een dynamisch samenspel van factoren, dat niet begrepen en verklaard kan worden

volgens de principes van de neuropsychologie van volwassenen.''" Derhalve bestaat er

binnen de kinderneuropsychologie grote behoefte aan een compleet ontwikkelingsmodel

van neuropsychologisch functioneren.

In dit hoofdstuk wordt nader ingegaan op de voorwaarden waaraan een

neuropsychologisch ontwikkelingsmodel moet voldoen. Vervolgens wordt een model

besproken en toegelicht aan de hand van twee gevalsbesprekingen.

Ontwikkelingsmodellen van neuropsychologisch functioneren

Met de toenemende belangstelling voor neuropsychologie bij kinderen wordt de

betrokkenheid van ontwikkelingspsychologie bij het formuleren van modellen van

neuropsychologisch functioneren steeds urgenter. Een theorie over de ontwikkeling van

neuropsychologische functies bij kinderen zou een verklarende brug moeten slaan tussen

kennis over de ontwikkeling van het centrale zenuwstelsel en theorieën betreffende de

cognitieve en sociaal-emotionele ontwikkeling van kinderen. Bovendien zou in een

dergelijke theorie de interactie tussen de ontwikkeling van de hersenen, gedrag, en

omgevingsvariabelen opgenomen moeten worden. Men zou kunnen denken aan hoe een

voorkeur van het brein voor een bepaalde modaliteit van informatieven/verking leidt tot het

selecteren van deze stimuli in de omgeving, waardoor deze modaliteit overmatig gebruikt

wordt en andere modaliteiten (niet noodzakelijk zwak functionerend) verwaarioosd

worden. Deze opvatting wordt goed verwoord door Scarr en zou, toegepast op de

kinderneuropsychologie, resulteren in de vraag hoe kinderen (dat wil hier zeggen het

functioneren van hersenen en gedrag) en hun omgeving samenwerken tot de uiteindelijke

ontwikkeling van neuropsychologische functies en sociaal-emotioneel functioneren.^"

Daarnaast is het van belang de interactie tussen verschillende neuropsychologische

functiedomeinen op te nemen in een ontwikkelingsmodel. Verminderd functioneren in één

domein heeft bij nog in ontwikkeling zijnde kinderen vaak gevolgen voor het functioneren

in andere domeinen. Een ontwikkelingsmodel zou alle domeinen van waarneming,

aandacht, geheugen, en hogere cognitieve functies moeten bevatten, verschillende

functieprofielen moeten kunnen verklaren, en de consequenties van een dergelijk profiel

moeten kunnen voorspellen.^

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen