Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Tussen fundi en realo - pagina 80

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Tussen fundi en realo - pagina 80

17 jaar SRVU-studentenvakbond in 25 interviews

2 minuten leestijd

ten in de studio om een bezetting te ensceneren." We gingen naar Hilversum, ik kreeg die micro-

foon onder mijn snufferd, ik schreeuwde in mijn enthousiasme: „17 november landelijke demo,

kom allemaal." Heel scholierend Nederland wist dus wat er speelde, want Forza Radio is huis-

werkradio.

Na afloop, in de trein naar huis, dacht ik: „Shit, wat heb ik gedaan?" Veel mensen begonnen op

te bellen naar de LSVb en AAP van: „Wij willen ook demonstreren maar hebben geen tijd om te

komen." Babette en Jera waren er heel goed in om iedereen die belde tot plaatselijk actiecomité te

bombarderen. In totaal zijn op 17 november zestigduizend mensen de straat op gegaan. Dat

waren onze mooiste momenten -twintigduizend man op de Dam, alle SRVU'ers erbij.

Dit papier stelt niks voor

De SRVU toerde dus rond, we waren op de HvA, de UvA, maar niet op de VU. Zelfs de beveili-

ginsbeambten van de VU vroegen: „Wanneer gaat de VU nou eindelijk eens plat?" Jasper en ik

besloten toen: overmorgen doen we de bestuursvleugel, hetzelfde scenario als hel jaar daarvoor.

Ik wilde het hele hoofdgebouw bezetten, maar dat werd me indringend afgeraden, dat is praktisch

onhaalbaar. Ook wilden we het CvB treffen, niet de studenten.

Eerst zeiden we tegen het CvB: „De dreiging met de ME moet van tafel, dan gaan we lullen."We

hadden afgesproken wie de delegatie-onderhandelaren zouden zijn, maar ik was even weg en

ineens had het CvB wat universiteitsraadsmensen, en iemand van het VU-corps, uitgepikt om

mee te onderhandelen. Op een gegeven moment was er een tweedeling tussen de pragmaten

enerzijds en actievoerders die alles op de rails hadden gezet anderzijds. Toen kwamen ze terug,

figuren zoals Frits Korbee geloof ik, en ze zeiden „Ondertekenen, want dit vinden wij acceptabel,

80 dan kunnen we naar huis." Dat vond ik zo raar, dat je de massa nietig verklaart. Ik zei: „Sorry,

dit stuk papier stelt niks voor," en ik ben teruggegaan naar de onderhandelingen.

Uiteindelijk lag er een stuk, „Toegankelijkheid moest gewaarborgd blijven, besluitvorming was

niet netjes" in dat soort vage politiek correcte bewoordingen. Een krappe meerderheid was tegen,

een minderheid voor De minderheid schikte zich niet, ze druppelden weg, scheidslijnen vriend-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 oktober 1997

Publicaties VU-geschiedenis | 106 Pagina's

Tussen fundi en realo - pagina 80

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 oktober 1997

Publicaties VU-geschiedenis | 106 Pagina's