Tussen fundi en realo - pagina 77

Maar de bestuursvergaderingen liepen niet, er was geen

teamgeest, sommigen hadden het gevoel er alleen voor te

staan. Dat sudderde een tijdje door maar op een gegeven

moment is dat geknald en hadden we een bestuurscrisis. We

zijn bij elkaar gaan zitten en alle onuitgesproken rottigheid

over wat misging hebben we op tafel gegooid. Ik kreeg het

venvijt dat ik tijdens de vergaderingen de teugels teveel liet

vieren, iedereen baalde dat vergaderingen veel te lang duur-

den, ook sprak ik wel eens voor mijn beurt, zei ik ondoor-

dachte dingen.

Inhoudelijk was er een tweedeling in het bestuur over het

soort leden dat we wilden trekken. Arjan Widlak wilde ieder-

een trekken, desnoods met skivakanties, maar Jasper en ik

waren meer geïnteresseerd in mensen die vierkant achter je

doelstellingen staan en ook willen meedoen. Ik wilde vooral

de naamsbekendheid van de SRVU vergroten, onder meer

door de faculteitsverenigingen erbij te betrekken, zodat overal

duidelijk werd waar de SRVU voor stond en dan moesten de

mensen zelf beslissen of ze ons wilden steunen. We hadden

wel een zwaar knalrood imago maar om nou bewust je imago

te veranderen om meer leden te trekken, \'an dat idee zijn we snel afgestapt. Dat is de omgekeerde

wereld; het imago verandert alleen door de acties die je doet, het eigen beleid dat je maakt. Daarna

ging het een stuk beter, hoewel aan het eind van dat jaar iedereen toch blij was dat het was afge- 77

lopen. Terwijl we eerst nog van plan waren om met z'n allen nog een jaar door te gaan. Mijn

motivatie voor de LSVb was erg groot, ik zag het als mijn taak om te laten zien wat wij aan de

LSVb hadden. Later is dat wel erg ver doorgeschoten, toen bijna iedereen met de LSVb bezig was.

Het tweede jaar deed ik een stapje terug, werd ik secretaris en Mike voorzitter. Dat was een heel

actief bestuur. We kwamen meteen in een heel hectische periode terecht. Vanuit de contacten met

AAP kwam er ook meer contact met en aandacht voor buitenlandse studenten. Daamit is het

mentorsysteem voortgekomen, waarbij buitenlandse studenten aan een Nederlands maatje wer-

den gekoppeld en gezellige eet- en literatuuravonden werden georganiseerd.

Zonder bewust intern beleid is het toch gelukt om de SRVU nieuw leven in te blazen. Het leuke

is dat iedereen welkom is, dat we verschillende soorten mensen aantrekken, al krijg je dat linkse

er als vakbond niet helemaal af.

Meer inhoud, minder show

Tijdens mijn eerste ALV merkte ik dat er bij de LSVb allemaal verschillende mensen van ver-

schillende hondjes met verschillende standpunten waren. Ik zat daar aanvankelijk alleen te

observeren. Pas later kreeg ik inzicht, ook in wat er achter zit. Dan weet je: die bond is conser\'a-

tief en dat is een inhoudsloze bond. Het werd minder leuk zodra ik door kreeg dat bonden alleen

zaten te scoren, zichzelf aan het presenteren waren. Dat werd sterker als een volgend bestuur

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen