Tussen fundi en realo - pagina 61

hadden kunnen laten bijmaken.

Verder waren er veel van die dingen die de

SRVU toen als het ware automatisch deed: we

waren inzamelpunt voor boeken naar Roemenie,

we verzamelden stencilmachines voor Tsjecho-

Slowakije. Toch was er vrij veel kritiek op ons.

Ze vonden ons een beetje een futloze club, waar

weinig uitkwam. We deden wel veel dingen,

maai die bestonden nog niet zo lang. Het Spoor

van Verwoesting was al geïnitieerd in het jaar

voor ons, Sociale Tijden bestond al, het katern in

de Frontaal vulden we gewoon op, we deden de

barakdiensten. Maar onze eigen actiepunten,

zoals de materiele belangenbehartiging en het

LSVb-lidmaatschap kwamen nooit echt van de

grond, omdat we daar onderling ook niet goed

uitkwamen.

We kregen overigens al snel een bestuurscrisis.

Paul wilde opstappen omdat hij meer van de

SRVU had venvacht: meer inhoudelijke dingen

doen en ook dat het gezelliger zou zijn. Rond

kerst had hij al een brief gestuurd dat hij uit het

bestuur wilde. We hebben er een paar avond-

vergaderingen tegenaan gegooid en toen was de

sfeer tijdelijk weer wat beter. Begin april stapte

Paul definitief op en toen besloten Douwe en Ronald ook mee te gaan. Ik baalde ei ontzettend

van dat Paul en Douwe weggingen, ze hadden een goede rol bij de SRVU kunnen spelen, en Paul

had binnen de SRVU ook het meeste krediet van ons allen. Maar ik kon al niet meer zonder de

SRVU, en ik wilde ook Hester en Cees-Jan niet alleen laten zitten. En omdat ik wel aanbleef, lag

ik ineens veel beter bij de ouwe hap, dat vond ik best leuk.

Niet al te netjes

Ik denk dat zelfs als we een goed, hecht bestuur waren geweest, dat het dan nog voor iedereen

een onbevredigend jaar was geworden. Ritzen was er net en het was volkomen onduidelijk wat

hij zou gaan doen. Hij kwam in juni met de Heroriënteringsnota, waarmee wel duidelijk werd dat,

maar niet waar en hoe hij ging bezuinigen. We hadden hiertegen een grote demonstratie op

8 juni 1990 gepland in Amsterdam, maar de opkomst was mager, hoor.

In die tijd draaide Frontaal heel goed, het werd goed gelezen. Ik was het niet eens met dat stuk-

je van Bram en Arjan, maar ik vond het soort discussies die het ontketende wel interessant. Maar

dat blad gaf ook altijd een hoop gezeur tijdens bestuursvergaderingen. Er was zo'n advertentie-

figuur, Jeroen de Kreek, en die had eens een keer een heel zeikerig stukje over de SRVU geschre-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen