Tussen fundi en realo - pagina 36
17 jaar SRVU-studentenvakbond in 25 interviews
Marius Leest
Zo *n stalen geheel waar je tegen
aan kon trappen
Ik vond het erg prettig om tussen enthousiaste mensen te komen. Er werd opgekeken tegen het
bestuur dat al twee jaar lang vooi ons actief was geweest. Dat waren bonzen die nog steeds op
de barak rondliepen, uitvoerig konden discussieien en die een heleboel dingen wisten die ons
bestuur nog niet wist. Ik heb daar zelf nooit echt iets van gemerkt. Ik luisterde naar discussies en
pikte eruit wat ik en'an weten wilde, maar dat lag bij anderen anders, die gingen er fel tegenin en
dan wilde dat wel eens wat strubbelingen opleveren. Dat oude bestuur heeft lange tijd boven het
hoofd van een aantal mensen gehangen.
Pretentie
We voerden actie tegen Deetman bij de Lutherse Kerk, dat waren de Woest-acties van de SRVU.
Toen kwam ik erbij, dat was 1987, mijn tweede studiejaar. Een jaargenoot heeft mensen meege-
nomen naar een actievergadering. Dit wereldje leek wel weer een beetje op de leerlingenvereni-
ging op mijn middelbare school; enthousiaste, actie\'e mensen. Wat mij erin aantrok, was dat het
allemaal verschillende mensen waren met verschillende achtergronden en niet alleen geneeskun-
36 de-studenten. En dat jaar deed ik mee aan de bezetting en de studentenstaking die daar op volg-
de. Van het jaar erop, toen we het zogenaamde Comité van Bezetting vormden, weet ik nog dat
Eric-Jan toen de politie sommeerde het gebouw te verlaten.
Je vond jezelf in die tijd erg serieus; je probeeide jezelf te laten gelden en iets zinnigs te doen. Ik
vind dat nog steeds, maar af en toe is het wel een beetje knullig gegaan. Het gevoel dat je iets
moest doen, meer omdat het moest, dan dat het echt nut had. We deden het om het image van
een linkse progressieve club hoog te houden. Je wilde natuurlijk echt dingen veranderen, maar
van andere dingen denk ik achteraf dat het ook wel een beetje gespeeld was.
Acties vind ik volstrekt legitiem, maar je moet niet de pretentie hebben dat het echt iets veran-
dert. Het is vooral een ontmoetingspunt voor mensen die een beetje gelijk denken, en een manier
om jezelf op te peppen. Bezettingen helpen natuurlijk voor geen meter, maar het is wel een
geweldige kick. Het is een statement naar buiten toe, maai het heeft geen echt
effect. De eerste bezetting dacht ik er nog niet zo ovei, maar bij die daarna kwa-
MsriliS LGGSt nien vond ik: „Het is goed dat we het zo serieus mogelijk doen, maar het levert
heelt zijn geneeskunde-oplei- hoogstens aandacht op en daar is het ook heel legitiem door." Bezettingen zijn
ding gevolgd van 1986 tot makkelijk om met een kleine groep te doen, maar het moet wel leuk blijven. Er
1996. Voor onderzoek is hij waren wel mensen die het veel serieuzer namen. Met Woest zijn er onderhan-
enkele malen in Vietnam delingen geweest met het CvB over een verklaring die ze zouden moeten
geweest. Met de Woestactie in
1987 werd hij bij de SRVU
betrokken en zat toen een jaar
in het bestuur. Vervolgens heeft
hij nog tot 1991 jaar in de
SRVU-drukkerij gewerkt.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 oktober 1997
Publicaties VU-geschiedenis | 106 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 oktober 1997
Publicaties VU-geschiedenis | 106 Pagina's