Tussen fundi en realo - pagina 56

daar te weinig mee deed. De vakbond verkondigde wel altijd standpunten als 'onderwijs moet

vormend zijn'. En wat wij wilden zeggen was, als studenten dat dan graag willen, dan zijn daar

de mogelijkheden voor de SRVU om dat zelf te organiseren en dan hoef je niet de hele tijd te

schoppen tegen de VU en de regering. Je moet gebruik maken van de mogelijkheden die je hebt

en je niet doodstaren op een tegenhouding en je daardoor ver\'reemden van de studenten.

Ik had dus het idee dat ze er gepikeerd over waien, al hebben ze daar tegen mij nooit wat over

gezegd. Misschien dat ze het Bram meer kwalijk namen. Een paar dagen nadat die Frontaal ver-

scheen, was er een beleidsraad en ik dacht dat daar koppen gingen rollen. Ik kan me herinneren

dat ik echt zenuwachtig was en nog mensen heb gevraagd of ze ook maar wilden komen. Maar

niemand ging erop in en dat was een afknapper. Het was volgens mij de enige keer dat ik een

beleidsraad heb uitgezeten.

Frontaal was een journalistiek product en in het jaar dat ik erbij was, hebben we een ontzettend

leuk studentenblad in elkaar gedraaid. Het was een erg leuke groep mensen en we hadden een

goede formule met leuke artikelen. Er moest iedere keer iets over de VU, landelijke onderwijspoli-

tiek, buitenland, sfeer en cultuur in staan. Het had alle ingrediënten van een magazine. Ik was

een veelvraat en deed van alles: reportages, buitenland en ook redactionele commentaren.

Frontaal was ook snel ter ziele toen onze groep er mee ophield. Ik ging zelf weg omdat Tom de

Greef mij vroeg om bij Ad Valvas te komen werken en dat was niet met Frontaal te verenigen. Ik

nam afscheid terwijl we het vijfentwintigste nummer vierden met een benefiet feest dat alleen

maar geld heeft gekost. Bram heeft toen nog speciaal een artikel aan mij gewijd.

In de zeik genomen

56 Over het algemeen was de relatie tussen de SRVU en Frontaal goed. We waren wel een beetje

een buitenstaandersclubje. We vergaderden bijvoorbeeld in vE90 en niet in PH31, misschien was

dat wel tekenend. De meeste mensen van de redactie, inclusief mijzelf, waren geëngageerd. We

hadden natuurlijk ook een groepscultuur, een mix van ideologie en persoonlijke biografieën.

Onderdeel van die groepscultuur was dat tegenstrijdigheden mochten in Frontaal. We hebben

alleen stukken geweigerd omdat ze te slecht waren en dat was heel af en toe een ongekende luxe

als we te veel kopij hadden.

Voor het andere blaadje met SRVU-banden, Sociale Tijden, ben ik nog een keer undercover

gegaan. Zogenaamd als eerstejaars economie met mijn haar anders en ballerig gekleed. Dat was

echt bingo want onze mentoren namen ons mee naar het seksmuseum in plaats van de work-

shops van de Sl-commissie te doen en verder ging het over hoe je bij het corps kwam. Iemand

van de introductie van economie zorgde dat ik bij de ergste twee mentoren kwam. Twee dagen

later kwam ik één van die mentoren tegen en die was niet zo blij. Hij dacht eigenlijk dat ik een

afvallige eerstejaars was, dat ik door hen in de zeik genomen was en daarom als wraak hen in de

zeik had gezet. Toen pas merkte hij dat hij er echt ingeluisd was.

Later toen ik bij de griffie ging werken, kwam ik dat stuk weer tegen: de UR heeft een rol in het

organiseren van de introductie en toen bracht het corps deze zaak ter sprake -bleek dat ik dat

stuk geschreven had en ondertussen in de bestuuriijke regionen zat. Dat was wel grappig.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen