Tussen fundi en realo - pagina 60

Servaas Verbrugge

Linksige dingen

Ik liep altijd langs de barak naar de bus. Daar hing destijds nog zo'n ding van Lenin. Dat was

toen ook al meer voor de grap. iVIaar ik kreeg dus wel het beeld van een radicaal-linkse club, en

linksige dingen trokken me wel aan. Ik was als eerstejaars al bij studentenacties wezen kijken,

meer vooi de sfeer, al die toespraken en mensen, dan dat ik al veel affiniteit had met studenten-

politiek.

Toen ik lid werd van de SRVU heb ik al die vakjes op het formulier aangekaiist. Ik had er zelfs

een extra vakje bijgemaakt, dat ik bij acties wilde zijn. Niet lang daarna werd er gebeld: of ik in

het bestuur wilde. Ze zaten een beetje omhoog, want Cees-Jan was opgehouden met studeren,

was werkloos en moest een baan gaan zoeken. Het ging verder ook niet zo goed met dat bestuur:

ze draaiden sinds anderhalve maand op het moment dat ik erbij kwam en toen hadden ze al

bonje bij het maken van het beleidsplan.

Ik vond het in elk geval wat gezapiger, wat minder politiek dan ik verwachtte. Al die mensen

van vroeger hingen er nog rond en dat klikte in eerste instantie helemaal niet zo. Daar heb ik

toen echt nog wel aan moeten werken, om die contacten met de ouwe hap wat beter te krijgen.

Achteraf bezien denk ik dat mijn eerste bestuur zich meer door hen gemtimideerd voelde dan fei-

60 telijk nodig was, dat de invloed van onze voorgangers meer werd gevoeld dan dat die er daad-

werkelijk was.

Waarom zou dat nu ineens moeten?

Ik had verwacht dat de SRVU de VU-bond van de LSVb zou zijn, maar ze waren niet aangeslo-

ten. Vooral vanwege al die demonstraties en de publiciteit vond ik dat een sympathieke, nuttige

club. Dus vanaf het begin zat ik al te klagen dat we geen lid waren. En omdat ik nooit een rede-

lijk argument tegen hoorde, begon ik het bestuur te bestoken dat we die lidmaatschapsdiscussie

weer moesten opstarten.

De SRVU was toen wel geïsoleerd. Weinig contact met andere studenten, geen overleg met het

CvB, ik zou niet weten wat we hen toen te melden zouden hebben, en ook geen formele band

met de LSVb en de PKV. Van Cees-Jan en Hester hoefde LSVb-lidmaatschap niet zo. We waren

immers geen lid dus waarom zou dat nu ineens moeten?

In het beleidsplan hadden we gezet dat we meer aan materiële belangenbehartiging wilden

doen. Een idee was om computerfaciliteiten ter beschikking te stellen. Dit was

een taak van Douwe, met als gevolg dat wanneer we erover begonnen, Cees-

Servaas Verbrugge Jan haast automatisch vieze gezichten ging trekken. En juist over niet-inhoude-

studeerde Economie vanaf lijke non-items hadden we nog de meeste wrevel. Iemand had niet afgewassen.

1988. Vanaf 1989 heeft hii Of omdat we Ingrids barak-sleutel hadden teruggevraagd teiwijl we ei beter een

twee jaar in het SRVU-bestuur

gezeten. Hij was tot zijn afstu-

deren In 1995 ook actief bij de

LSVb. Sindsdien is hij afwisse-

lend administratief medewer-

ker, docent en ambtenaar.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen