Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Tussen fundi en realo - pagina 43

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Tussen fundi en realo - pagina 43

17 jaar SRVU-studentenvakbond in 25 interviews

2 minuten leestijd

Om een daad te stellen tegenover de dogmatische ideeën in de SRVU over de UR, heb ik me in

een opwelling kandidaat gesteld voor de PKV. Misschien was de universiteitsraad wel uitgeklede

democratie, maar dan nog vind ik dat je moet kijken wat je ermee kunt doen. Al dat geklep over

dat je je daarmee corrumpeert. Ja, blijf maar in je blauwe barak uit je neus zitten vreten! Het was

een intuïtief gevoel van, „ik moet iets doen" en daarmee breken we een discussie open. Eigenlijk

ging dat wel goed. Het waren loyale verkiezingen -DOM, PKV we kenden elkaar natuurlijk alle-

maal, en het was best gezellig.

Maar een echte omslag in het SRVU-denken heb ik niet gezien, want na het Spit-en-Bos stuk

ben ik een jaar lang niet dooi bepaalde mensen op de barak gegroet. Het stuk leek diepe wonden

te hebben geslagen, omdat we de bond zo bekiitiseerden. Je moet toch tegen zoiets kunnen. Het

was een serieus stuk en daar moet je mee om kunnen gaan. Ad Valvas pikte het op en ook, dat

was heel erg, het ISO-krantje, de Studentenkrant of zoiets ranzigs. En die gingen daar verlustigd

mee aan de haal. Ruzie in de tent. Henk Boswijk zei toen nog tegen me: „Dat krijg je ervan als je

je eigen nest bevuild."

Impotentie

vlugzout was er wel, maar Lennert Dorman en ik wilden een echt blad oprichten. Ik vond dat

een manier om onze actieve kern op te rekken -want naast het bestuur waren er maar weinig

mensen die structureel dingen deden.

Er was ontzettend veel weerstand tegen Frontaal -dat kwam dooi de Stennis-frustratie, de

angst vooi een herhaling. En de oude garde zag het ook als een nederlaag dat de bond zelf niet

in staat was zoiets te maken. Een soort machtsdenken en een gevoel van impotentie, dat ze dat

niet binnen de gelederen konden organiseren. Dat vond ik zo stom. Het bestuur had zoveel basis- 43

democratische idealen. Dat wilde zich helemaal onderwerpen aan de wil en macht van de beleids-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 oktober 1997

Publicaties VU-geschiedenis | 106 Pagina's

Tussen fundi en realo - pagina 43

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 oktober 1997

Publicaties VU-geschiedenis | 106 Pagina's