Tussen fundi en realo - pagina 28

Het geeft een kick op het moment dat alles gaat zoals ik wil, dat je zoiets groots als die bezetting

kan organiseren. We wilden dat tentenkamp eerst op het Museumplein houden, maar op de Boe-

lelaan bleek het praktischer. We hadden eerst maar twee kamers, in de Bijlmer en in Amstelveen,

en toen stroomden ze met tientallen binnen. We reden met bakfietsen door de stad om aandacht

te krijgen.

In het verlengde daaiTan zijn wij begonnen om in de zomer twee dagen per week open te blij-

ven. Een krat bier erbij, de Toui de France aan, en kamerzoekers moesten hun mond houden tij-

dens de finish.

De SRVU is nooit zo goed in PR geweest. We brachten wel weer een kleinschalig nieuwsbriefje

uit. Stennis was iets eerder opgericht dan ons bestuur, maar ze wilden geen clubblad van de

SRVU zijn, dus er was regelmatig heibel. Bij Stennis hadden ze een air van.- „Hier wordt het

prachtblad Stennis uitgegeven, weet wel wie hier rondloopt." Ze mochten van de barak gebruik

maken, en toen gingen ze op een gegeven moment het kamerbureau-aanbod afzeiken. Ze wisten

best hoe het werkte en wat de beperkingen waren, en dan gaan ze 's avonds de barak uitpluizen

om te kijken of er iets was om tegen te schoppen.

De ouwe SRVU'ers vonden het geweldig dat er ineens weer genoeg mensen waren, eerst was

het met zo'n vier actieve mensen echt op sterven na dood. Mans riep wel eens „Wat denkt het

eerste het beste bestuurslid wel dat-ie mij kan vertellen!" Maar zodra ze zagen dat er hard

gewerkt werd, werden ook zij weer enthousiast, ze hebben ons niet aan ons lot overgelaten, We

wilden bewust af van de vrijblijvende stuurgroep-constructie, we wilden een echt bestuui zijn en

verantwoordelijkheid dragen.

Vergaderingen waren bij voorkeur erg lang, ze konden zo vier uur duren, we maakten ons druk

28 over alles. Vooral wanneer we ook nog eens van mening veranderden, bijvoorbeeld toen we in

'86 de PKV niet meer steunden. Op een avond verzonnen we DOM, als geintje zetten we in de Ad

Valvas-mededelingen onder "VUSO' etc. 'Jullie DOM, wij DOMMER.' PKV'ers vonden het niet leuk

en hebben erg hun best gedaan ons te overtuigen, maar dat zat er niet in, we vonden dat we deze

uitholling van de inspraak niet meer konden accepteren, met de WWO ging zo'n kwaliteitsgedeel-

te van de inspraak verloren. Het bestuur na ons heeft van DOM echt een vereniging gemaakt.

Geen enkele actie mocht geld kosten, ze leverden zelfs winst op. Henk, de penningmeester,

voerde dan ook een waar schrikbewind. De kaartjes voor bussen werden betaald door de ASVA,

terwijl wij geld over hielden. Zo wil-

den we een bakfiets -een bus zat er

sowieso niet in- en Henk vond dat

te duur. Ieder bestuurslid kocht toen

een aandeel van de bakfiets, die de

SRVU zou terugkopen door een

kwartje extra op het bier te heffen.

Zo startte de actie 'Zuipen voor de

bakfiets.' Uiteindelijk zijn die aande-

len nooit teruggekocht, en het bier is

ook nooit meer goedkoper geworden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen