Tussen fundi en realo - pagina 71

zes jaar goed, ook doordat

er bijna altijd wel een

SRVU'er naar de PKV

doorstroomde. i\Aaar er

zijn tijden geweest waarin

dat helemaal niet zo was,

en dan ben je de voorde-

len van een informeel sys-

teem ook meteen kwijt.

Aan het eind van mijn

bestuursjaar liep het niet

meer zo lekker. Ik had er

behooilijk hard aan

getrokken, en achteraf

gezien wilde ik misschien

wel teveel. Ik zat met vier

andere bestuursleden die

de SRVU deden, maar ook

nog wel iets anders erbij.

En ik had meer de instel-

ling: „Nou, dan haal ik

slechts twintig punten,

maar dit en dat moet en

zal gebeuren." Dat kan

niet als je mensen naast je

hebt die niet precies het-

zelfde willen als jij. Dat

werd verder niet hardop

gezegd, en mijn voelsprie-

ten waren nou ook weer

niet zo gevoelig dat ik dat

aanvoelde, dus dat was

voor mij wel een grote

frustratie.

Ik vond de PKV inhoudelijk in ieder geval leuker dan de SRVU. |e hebt de menskracht er\'oor;

iedereen hoorde zich er tenminste een halve week voor \'rij te maken. Dus dan kun je ook echt

wel iets doen. Er is een stmctuur waarbinnen je kunt werken, dat maakt dingen een stuk makke-

lijker. Bij de vakbond moest je zoveel dingen zelf doen, zelf opzetten. Maar binnen de PKV-fractie

waien de verschillen tussen personen ook wel heel erg groot. Dus ik zat nog steeds met eindeloos

lange vergaderingen, en aan het eind was je het er nog niet mee eens. Soms neemt dat je plezier

wel een beetje weg. Na dat PKV-jaar had ik er dus ook echt genoeg van.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen