Tussen fundi en realo - pagina 41

Ik had er wel een hekel aan als mensen of faculteits-

verenigingen van buitenaf kritiek leverden. Ik vond

dat ze pas recht van spreken hadden als ze eerst actief

werden. Wij hadden zoiets van: „Wij werken er zo

hard voor, dan weten wij wel wat goed voor jullie is."

Beetje te lief

Toen Saranna wegging, werd ik baliemedewerker, in

eerste instantie voor een jaar -tenvijl ik eigenlijk

gewoon zou afstuderen. Het kamerbureau heb ik altijd

leuk gevonden. Meer en meer ging ik me bezighouden

met jongerenhuisvesting, huur- en verhuurzaken

-daar heb ik nu nog voordeel van. We zijn in de loop

der jaren veel meer kamers gaan bemiddelen, toch

heb ik me wel eens afgevraagd hoe dat nu kwam.

Hoe het kamerbureau en de SRVU bij Studenten-

voorzieningen betrokken raakten, vind ik achteraf

niet zo prettig gegaan. Het begon er allemaal mee dat

Koos van den Oever van Studentenvoorzieningen

twintig uur formatie over had en daar eerst Saranna

en later mij voor in dienst nam. Later ontstond door

bezuinigingen de Dienst Studentenzaken en leek het

erop dat die twintig uur wegbezuinigd zou worden.

Dat ging gelukkig niet door. Ik heb wel altijd het idee gehad dat ze het lastig vonden, maar dat ze

het niet konden maken om het af te stoten.

Er kwam een nieuw diensthoofd, achteraf hoorde ik dat die meer zeggenschap wilde over het

kamerbureau. Dat bleek ook toen ik wegging .Waarom ze dat nooit tegen mij gezegd hebben? En

vervolgens bleek ook nog dat ze het kamerbureau wilden onderbrengen bij de nieuwe studenten-

balie in het hoofdgebouw. Het bestuur reageerde daar mijns inziens niet zo sterk op, want dat

idee bleef maar bestaan. Maar ja, er gebeurde ook zoveel dat jaar. De verhuizing, de MFVU die

een reductiebureau begon, én dus de discussie over het kamerbureau.

De laatste jaren werden de besturen wel steeds actiever en ondanks alle rampen die ons van

buitenaf bezochten, ging het weer beter met de SRVU. Met het inhoudelijk beleid heb ik mij

eigenlijk niet meer bemoeid, al kon ik in discussies natuuriijk niet altijd mijn mond houden. De

actieve mensen binnen de SRVU zijn de laatste jaren naar mijn mening een stuk minder kritisch

naar elkaar toe geworden. Ze zijn soms een beetje te lief en duA'en elkaar minder makkelijk te

zeggen wat er moet gebeuren. Dat was bij ons toch anders. We waren wel erg kritisch op elkaar

en het zal mensen ook wel hebben afgeschrikt. En ja, we hebben zo'n boel gezeik gehad. Dan

schreef Douwe weer een column in Frontaal en dan vielen we daar o\'er! Er zijn mensen die als

ze de naam Douwe horen nog steeds in de gordijnen vliegen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen