Tussen fundi en realo - pagina 82

Jasper Schouten

Mijn hart gaat nog steeds bonken

Mijn activiteiten op de middelbare school waren nogal uit de hand gelopen. Daarom heb ik eerst

een paar jaar gewoon gestudeerd. Op een gegeven moment zag ik een postertje van de SRVU,

kreeg ik van Arjen een informatiepakket en ging ik naar een paar beleidsraden. Daarna werd ik

in het bestuur gevraagd. Ik hield mij vooral bezig met het project rond studiebegeleiding. Daar is

een rapport uit voortgekomen: 'raamplan voor een betere studiebegeleiding.' Dit plan werd goed

ontvangen en dat vond ik erg tof Dat was een doorbraak voor de SRVU, het haalde onder andere

de voorpagina van Ad Valvas en ook de rector was er content mee. Er bleek ook een netwerk

van studiebegeleiders te zijn, dat maandelijks bijelkaar kwam. Daar mochten we toen bij aan-

schuiven.

Snaveltjes Toe?!

De SRVU heeft nu veel meer contacten op de VU, maar in mijn eerste bestuursjaar opereerden

we toch behoorlijk geïsoleerd. We hielden een actie, hingen een postertje op, maar we zochten

verder nooit meer contact. De 'Snaveltjes Toe7!'-actie, gericht tegen de halvering en de afname

van bevoegdheden van de UR, beschouw ik als de hereniging met de PKV. Ik had nog meege-

82 stemd op de beleidsraad waarop besloten werd dat de SRVU de PKV weer ging steunen tijdens de

verkiezingen.

De grootste actie die ik heb georganiseerd was de 'Snaveltjes Toe?!' actie. Door een wetswijzi-

ging werd het mogelijk om in te grijpen in de omvang en de bevoegdheden van de UR. Ritzen

hoopte hierdoor een slagvaardiger bestuur te krijgen, de meeste universiteiten gingen er niet op

in, maar de VU natuurlijk weer wel. Voorstel was om de UR te verkleinen en de macht van het

wetenschappelijk personeel te vergroten. We waren al tegen de inkrimping, maar als het dan

moest gebeuren, dan egalitair. Er speelde tegelijkertijd ook van alles op de faculteiten en de rol

van de studentleden in het faculteitsbestuur. Het was dus een uitgelezen moment. We wisten een

groot aantal faculteitsverenigingen, maar ook gezelligheidverenigingen op één lijn te krijgen.

Zo'n grote actie hadden we al in geen jaren meer op de SRVU gehad. Het ASC en Okeanos liepen

de deur van de barak plat. Mike had ook een aantal corporale contacten, want hij was WD'er, al

hield hij dat angstvallig verborgen voor de buitenwereld. Het grote probleem was, dat de VU~Ver-

eniging het besluit moest nemen, en dat zouden ze pas doen na de vakantie. In de vakantie

bloedde de actie dood, maar we hebben er veel en langdurig de media mee gehaald, daardoor

werd het CvB nerveus. Je kreeg het beeld dat het rommelde aan de VU. De VU-Vereniging heeft

zich er niets van aangetrokken. Dat is een moeilijk te bespelen orgaan, waar je geen contact mee

kunt krijgen. Er zitten teveel hoge omes in. Uiteindelijk ging de inkrimping door, maar bleef de

verdeling volgens de wensen van de UR.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen