Tussen fundi en realo - pagina 18

ten we de oriëntatiewerkgroep op, een laagdrempelig eerstejaarscafe in PH31. Dat werd niet echt

een succes, maar het was leuk dat je dat soort dingen kon organiseren.

Ik heb nog liedjes geschreven voor demonstraties. Op Ibbeltje van Annie M.G. Schmidt, bijvoor-

beeld, schreef ik in de lijn van studiefinancieringacties: „Geen pindakaas meer op je brood, geen

koekjes bij de thee, geen suiker in de havermout, geen zout in de puree. Wat een misère, ik heb

nog maar een riks."

En het aantal stencils dat ik bij de mensa heb staan verspreiden, dat is gewoon eng.

Felle bonzen

Toen ik in 1983/84 voorzitter werd, was er voor het eerst in drie jaar weer een echt bestuur,

onder andere met Maike. Als eerste vrouwelijke voorzitter was ik ook een trendbreuk. Door Petra

Bijl, die Vrouwenvuist oprichtte, raakte de SRVU heel betrokken bij vrouwenzaken. We waren

gespitst op taalgebruik. Marten heeft me geleerd om bijvoorbeeld 'menskracht' te zeggen. Het

was irritant om op masculien taalgebruik aangesproken te worden, maar je leert het in no time,

en ik heb er nog steeds plezier van. In dat kader was Mans' naam natuurlijk wel grappig.

De oude garde was enthousiast dat er weer een bestuur kwam. Met dit bestuur werd voor mijn

gevoel het tijdperk afgesloten van de oude stellingname. Het was niet alleen maar harmonieus, er

was toch wel spanning tussen het bestuur enerzijds en de bonzen anderzijds. In sommige hele

felle discussies konden Maike en ik niet goed meekomen, we werden dan niet helemaal serieus

genomen. Ook een nieuweling als Dick de Maa reken ik tot die felle bonzen, hij is heel groot en

lang, hij trok makkelijk zijn mond open.

Voor het blad Pharetra was geen publiek meer, het werd te revolutionair gevonden. Godfried

18 kwam toen met het idee voor Stennis. De opzet en financiering was heel professioneel. Maar de

toestanden vanwege Stennis zijn bij mij het meest blij-

ven hangen, bijvoorbeeld de vraag of het een SRVU-

blaadje was of niet. Er waren ook scheve ogen omdat

sommigen voor een abonnement moesten betalen en

anderen 'm gratis kregen. Ook kregen ze problemen

omdat ze schreven 'oplage 3000' terwijl we er vaak

maar 600 drukten. Dat gaf wantrouwen bij adverteer-

ders. Het was jammer dat Godfried zijn ei niet helemaal

bij de SRVU kwijt kon. Hij was in staat een koers uit te

zetten \'oor de SRVU, hij was zijn tijd te ver vooruit,

dat zakelijke, realistische, was in onze ogen hartstikke

rechts.

Een enorm iets

De SRVU was er heel goed in om zich groot voor te

doen. Er ging altijd een 'SRVU-delegatie' naar LSVb-

vergaderingen, Mariëtte Hamer en Lia Meeuws, maar

ik kende ze niet. Toen zij ophielden, wilde ik eens gaan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen