Is studeren ook al een last? - pagina 90

vooral in ontwikkelingslanden. Dit is de reden dat de afdeling gedu-

rende vele jaren getracht heeft een hoogleraar benoemd te krijgen die

de studenten kan voorbereiden op dergelijke stages en bovendien con-

tacten heeft in deze landen.

Het duurt lang maar uiteindelijk worden wij betrokken bij de instelling

van een bijzondere hoogleraarschap en de benoeming van Ivan

Wolffers. Maar al veel eerder heeft zich de groep NEMSIC, ook wel

VU-exchange, bij ons gemeld. Deze studenten-organisatie is lid van

een internationale organisatie voor studentenuitwisseling en zoekt voor

haar werkzaamheden facultaire steun. Deze steun wordt door de afde-

ling gegeven. In het Transitorium krijgen de studenten een bureau op

het secretariaat en kunnen ze gebruik maken van allerlei faciliteiten.

Later krijgen zij een kleine kamer op de tweede etage van het facul-

teitsgebouw. Zo worden wij enigszins betrokken bij dit werk.

Intussen wordt internationalisering van alle kanten gestimuleerd, door

de overheid, door het College van Bestuur. Het faculteitsbestuur geeft

het een lage prioriteit, maar rekent het wel tot mijn aandachtsgebied,

zodat ik braaf de interfacultaire overleggen volg en merk dat andere

faculteiten actief bezig zijn partnerschappen op te zetten met facultei-

ten in het buitenland.

Via de vakgroep Heelkunde, in het bijzonder dr. Wim de Jong, wordt

een aantal keuzeco-schappen in Indonesië gevonden. De inschrijving

en plaatsing voor deze co-schappen en de correspondentie met

Indonesië daarover wordt voornamelijk een taak voor het secretariaat

van de afdeling.

In 1991 volgt mijn eerste reis om te trachten een uitwisselingspro-

gramma op te zetten met Wroclaw in Polen. Na enige jaren volgt hier-

uit een samenwerkingsproject met Utrecht, Antwerpen en Krakau. Het

project richt zich op de ontwikkeling van huisartsgeneeskunde en de

ontvangst van Poolse stafleden en studenten. Gedurende een zestal

jaren ontvangen wij Poolse gasten en regelen wij dat zij contact kun-

nen leggen in de faculteit. Wij vinden (soms met moeite) stageplaatsen

voor de studenten en geven hen begeleiding. Maar het Poolse project

blijft geïsoleerd en vooral een privézaak van de onderwijscoördinator.

Het is duidelijk dat er meer moet gebeuren, maar wie kan daar de

schouders onder zetten?

In 1992 kan Annemarie van der Wel benoemd worden, deeltijds, als

medewerker internationalisering. Al snel krijgt zij daarnaast studiebe-

geleidingstaken zodat haar inzet voor dit terrein onvoldoende blijft. Zij

beperkt zich dan ook voornamelijk tot deelname aan het universitaire

88

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen