Omstreden normalisering - pagina 221

den, zoals we zagen, om deze reden al gepleit voor een eigen positie en

programma van de faculteitsgroepen ten opzichte van de landelijke en

universitaire vakbond. De SRVU en de faculteitsbonden worstelen

vanaf de start in 1971 met de vraag hoe richting en ruimte te geven aan

studie (politieke) activiteiten. Veel actieve studenten gaan 'gewoon'

aan de slag met hun studie en ook met facultaire onderwijspolitiek. In

SRVU-verband leidt dat wel eens tot het verwijt dat sommige radicale

studenten vooral studiefetisjisten zijn. Het praktische antwoord van

zo'n fetisjist: 'Waarvoor zitten we anders op de universiteit?' Ondanks

gezamenlijke marxismescholingen is onder veel kaderleden slechts

een beperkte belangstelling voor wat er in studierichtingen van andere

(sub)faculteiten speelt. Waarom zouden ze ook? Zelfs binnen de sub-

faculteit Sociaal-culturele wetenschappen is de interesse voor eikaars

studierichtingen bescheiden. Binnen Politicologie hebben de meeste

studenten Bestuurskunde weinig zicht op wat er bij Internationale Be-

trekkingen, Politicologie of Communicatiewetenschappen gebeurt.

Laat staan voor wat bij de sociologen, pedagogen of psychologen stu-

die-inhoudelijk speelt.

4.2 Engagement als drijfveer - niet alleen aan de sociale faculteit

Veel docenten en bestuurders vinden het hoogst opmerkelijk dat de

studentenbeweging vanaf eind jaren zestig, mede als reactie op de KrU

die zich vooral liet inspireren door de Frankfurter Schule, in het vaar-

water van het klassieke marxisme is gekomen."^ Hoogleraar Politico-

logie Gijs Kuypers verbaast zich oprecht over de renaissance van het

marxisme. Tijdens het eerste college waarschuwt hij steevast zijn stu-

denten: 'Politicologie is geen opleiding voor wereldveranderaars.'"*

Met een zekere mildheid schrijft hij in 1974 in dagblad Trouw.

Vanwaar deze verrassende wedergeboorte van marxistische

ideeën? Zij is naar mijn mening alleen te verklaren als een reflex

van ongeduld en onmacht van vooral jonge mensen, die het

goede willen. Die getroffen zijn door de (snel stijgende) noden

der mensheid en ons aller minieme bereidheid om daar iets aan

te doen."»

Om er vervolgens, mede gevoed door zijn oorlogsverleden als mede-

werker van het ondergrondse dagblad Trouw en zijn redactionele

219

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen