Een handvol filosofen - pagina 237

4 A Troost ethicus met een beperkte visie op ethiek 233

1975, buiten Troost om en in strijd met de geldendestudieiegeling, het besluit om het

tentamen ethiek uit te stellen tot na het kandidaatsexamen Ti oost sprak het 'onaan-

vaardbaar'' uit Hl] wilde dat het college van bestuur het besluit van de subfaculteits-

raad zou schorsen Zo niet, dan zou hi) een kort geding aanspannen tegen de subfa-

culteit! Het college van bestuur reageerde echter afhoudend, omdat het de

bevoegdheden van de subfaculteitsraad wilde respecteren Troost was teleurgesteld

in de houding van het college, maar hij hield voet bij stuk en spande het kort geding

aan, dat op 20 mei 1975 voor de rechter zou komen Troost eiste dat de subfaculteit

geen kandidaatsdiploma's zou uitreiken, zonder dat het tentamen sociale ethiek met

goed gevolg was afgelegd Hij had echter te kennen gegeven dat hij bereid was, al-

thans voorlopig, van het kort geding af te zien indien de subfaculteit zijn eis zou in-

willigen '' Het subfaculteitsbestuur deed de toezegging die Troost verlangde (op 6

juni 1975 door de subfaculteitsraad bekrachtigd) en het kort geding werd afgeblazen

Inmiddels had het subfaculteitsbestuur in het voorjaar van 1975 de commissie-

Smallegange ingesteld, die onder andere als taak had om zich te bezinnen op de 'in-

houd van het vak ethiek' in het studieprogramma van de subfaculteit en om vervol-

gens met voorstellen te komen Na een excuusbrief van het bestuur van de subfaculteit

over gemaakte fouten, aanvaardde Troost de uitnodiging om lid van deze commissie

te worden In het najaar van 1975 kwam de commissie met haar eindrapport, waarin

ZIJ concludeerde dat zij geen overeenstemming had kunnen bereiken '^ Het breek-

punt was dat Troost, hoewel tot concessies bereid over de opzet van zijn colleges en

de tentamenliteratuur, bleef vasthouden aan een substantieel deel van zijn syllabus

over praxeologie als verplichte stof Zijn vasthoudendheid werd gerespecteerd, maar

miste de overtuigingskracht om de andere commissieleden aan zijn kant te krijgen

hij stond alleen Volgens Troost was zijn 'doceervrijheid' in het geding en hij maakte

er geen geheim van dat hij 'zowel het recht als de plicht heeft zijn arbeid naar vorm en

inhoud de signatuur van "christelijk onderwijs" te doen behouden' '^

De kwestie sleepte zich voort en bereikte een climax toen de subfaculteitsraad op

20 augustus 1976 het besluit nam - zonder dat Troost was gehoord - , dat het ver-

plichte vak sociale ethiek voor derdejaars met ingang van de cursus 1976-1977 een

keuzevak zou worden De keuzemogelijkheid zou zijn sociale ethiek of een (nieuw

in te voeren vak) 'Doel- en Normenproblematiek van de Pedagogische en Andrago-

gische Wetenschappen' Troost protesteerde heftig Hij begreep dat met het stellen

van deze keuzemogelijkheid zijn vak in feite werd afgeschaft en dat bijgevolg zijn

positie en die van zijn medewerker Valenkamp in de subfaculteit in het geding kwa-

men HIJ richtte een verzoek tot het college van bestuur om het besluit van de subfa-

culteitsraad te schorsen en bij de universiteitsraad ter vernietiging voor te dragen '''

loi Zie brief van prof dr J W van Hulst, decaan van de subfaculteit, aan de studenten (i 5 mei 1975), in archief

ciF, doos 48

102 Eindrapport van de commissie Smallegange (i oktober 1975), en de in 1974 en 1975 gevoerde correspon

dentie tussen Troost, het subfaculteitsbestuur en het college \ a n bestuur, m archief senaat/college van decanen,

Kwestie Troost, dossier i

103 Troost, 'Beleidsnota betreffende het onderwijs in de ethiek' (28 oktober 1975), in archief senaat/college van

decinen, Kwestie Troost, dossier i

104 Brieven van Troost aan het bestuur van de Vereniging voor Hoger Onderwijs op Gereformeerde Grond

slag (20 september 1976) en aan het college van bestuur (20 september en 15 oktober 1976), m archief senaat/

college van decanen, Kwestie Troost, dossier i Zie ook het verslag dat Troost schreef over de genoemde ge-

beurtenissen tussen 1973 en 197e m zijn 'Doceervrijheid in een universitaire democratie', in Wetenschap en

democratie, 3, i (september 197e), pp 31 43

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen