Omstreden normalisering - pagina 177

voorzitter uit zijn midden i<oos. Pas in 1984, bij liet vertrek van college-

lid De Niet, krijgt Brinknnan een Verenigingstoel. Hij is dan naar eigen

zeggen eindelijk wetenschappelijk hoofdmedewerker af, en ook niet

meer direct afhankelijk van de steun van de universiteitsraad.^^

Zijn langdurige bestuursperiode en meer nog zijn opmerkelijke ma-

nier van besturen maken Brinkman tot een bestuurder die een promi-

nente rol speelt in het proces van omstreden normalisering. Brinkman

typeert zijn bestuursstijl als een directief leiderschap met veel inter-

venties in de faculty (via benoemingen en personeelsbeleid).^^ Lang

niet altijd tot vreugde van de mannenbroeders. In een rake formule-

ring van Van Deursen:'Brinkman was altijd goed vooreen ontnuchte-

ringkuur als er vanuit de Vereniging hoop werd uitgesproken op toch

nog een toekomst voor een echte christelijke universiteit.'^" Hij schrikt

er evenmin voor terug de confrontatie met de radicale studentenop-

positie aan te gaan. Hij voelt het als zijn opdracht de wetenschappelij-

ke kwaliteit aanzienlijk te versterken en de onderzoekcapaciteit fors te

vergroten om traditie (wat niet hetzelfde is als orthodoxie) en vernieu-

wing in balans te krijgen. Brinkman is van oordeel dat normalisering

van de VU noodzakelijk is om de continuïteit van de VU als bijzondere

instelling veilig te stellen.'Wat de uitkomst van de secularisatielawine

voor de VU ook zou zijn, het was duidelijk dat oecumenisering die niet

echt kon opvangen, maar ondertussen kon wel het eigen institutio-

neel kader gemoderniseerd en behouden blijven, gecombineerd met

volledige overheidsbekostiging.' Normalisering heeft volgens Brink-

man kans van slagen door fors'in te zetten op kwaliteit om in de open

competitie overeind te blijven en om verschoond te blijven van ver-

gaande staatsinvloed'. Hij voegt hieraan toe dat hij veel energie en tijd

heeft besteed aan de ontstatelijking van de Nederlandse universitei-

ten. Meer afstand tot de overheid geeft zijn VU meer toekomst. In een

ontzuilende samenleving zou de overheid (ookVU-alumnus Deetman

niet) de VU nooit politieke protectie geven. Terecht, vindt Brinkman.

Deetman laat hetVU-bestuurten tijde van de operatie'Taakverdeling

en Concentratie' in 1982 weten: 'Jullie zullen het op eigen stoom, op

grond van je universitaire kwaliteiten moeten redden te midden van

de collega's/concurrenten.'

Ook het LOG, de stedelijke grondraden en dus ook de SRVU ont-

plooien in deze periode op alle speelvelden een groot scala aan activi-

teiten, vaak in reactie op landelijk en universitair beleid. Hierover

gaan onderstaande paragrafen.

175

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen