Omstreden normalisering - pagina 297

actiecomités, steungroepen en brede comités, in actievergaderingen,

demonstraties, bezettingen en optredens in WUB-organen. De kern-

groepen binnen de SRVU en aan haar gelieerde organisaties en comités

waren bijkans permanent in vergadering. Beoordelingen van de alge-

mene politieke situatie (APS) werden voor alle speelvelden gemaakt, al-

le relevante bestuurslagen kwamen langs -van studierichting tot en met

regering en parlement. Evalueren was een wekelijkse routine; zelfkri-

tiek, vooral over het eigen gebrekkige organisatorisch vermogen was een

veel voorkomend ritueel. Toch functioneerden faculteitsgroepen, com-

missies, comités, studiegroepen, fracties en redacties relatief autonoom.

Per (sub)faculteit en studierichting waren de omstandigheden ook heel

verschülend. Machtsverhoudingen, conflictpunten, speerpunten en

perspectieven liepen op de verschillende speelvelden uiteen.

De volgende zes factoren indiceren waarom de SRVU en haar faculteits-

groepen dezer jaren succesvol konden zijn. Allereerst de maatschappe-

lijke context: alles moest en kon ook anders, time is on our side, de stu-

dentenbeweging ging die veranderingen mede realiseren. Successen

lagen voor het oprapen. Gemotiveerde en talentvolle (aankomende)

studenten wilden bij de studentenbeweging horen. Traditionele gezel-

ligheidsverenigingen verloren aantrekkingskracht en legitimiteit. Een

aantal stond zelfs op de rand van faillissement.

Het politieke vakbondsconcept fungeerde, ten tweede, de eerste ja-

ren als een wervende, samenbindend verhaal. Het gaf energie en ook

een zekere exclusiviteit - het zijn van een voorhoede. Bovendien bood

het vakbondsconcept relatief veel ruimte voor eigen initiatieven voor

faculteitsgroepen en specifieke comités (bijvoorbeeld huisvesting).

De materiële voorwaarden voor het voeren van radicale studenten-

politiek waren, ten derde, gunstig. De leerrechten waren amper geli-

miteerd, cv's en loopbanen waren geen issue. Met een bescheiden (ge-

subsidieerd) apparaat (de barak, stencilmachines e.d.) kon effectief

worden opgetreden.

De universitaire democratie (WUB) was, ten vierde, een groot po-

dium waardoor op alle speelvelden en bestuurlijke niveaus met veel

tamtam kon worden opgetreden. Bestuurders, hoogleraren en stafle-

den waren nog op zoek naar bestuurlijke werkwijzen en vergaderrou-

tines die pasten bij de nieuw ontstane verhoudingen. Er was altijd wel

een punt in universiteitsraad of in een van de vele (sub) faculteitsraden

of vakgroepbesturen dat zich leende voor agitatie en actievoeren, voor

stemmingmakerij.

295

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen