Een handvol filosofen - pagina 263

4 J. van der Hoeven:filosoofvan het open gesprek 2J9

dit met verve! In zijn doctoraalcolleges maakte hij de studenten deelgenoot van zijn

onderzoek naar de transcendentalia. Hij behandelde deze problemen in samenhang

met andere middeleeuwse en met moderne filosofen.

Drie jaar na Aertsens benoeming tot hoogleraar schreef het bestuur van de Cen-

trale Interfaculteit in een beoordeling van zijn werk, dat hij de reputatie van een uit-

stekend docent en van een toonaangevend onderzoeker met internationale bekend-

heid had verworven. Hij was voorzitter van het wijsgerig genootschap 'Medium

Aevum', waar alle universitaire stafleden die werkzaam waren in het onderwijs en

onderzoek van de middeleeuwse filosofie bij waren aangesloten, en van de wijsgeri-

ge vereniging 'Thomas van Aquino'. Hij had voordrachten gehouden aan verschei-

dene buitenlandse universiteiten en op internationale conferenties. Zijn proefschrift

zou in het Engels verschijnen en verder had hij een omvangrijke lijst van weten-

schappelijke publicaties.^7

De talrijke contacten die Aertsen met binnen- en buitenlandse vakgenoten onder-

hield en de reputatie die hij als geleerde bij hen had, deed bij collega's van zijn eigen

faculteit het vermoeden rijzen dat hij wel eens een benoeming kon krijgen aan een

buitenlandse universiteit. Het zou nog enkele jaren duren, maar in 1994 was het zo-

ver. In dat jaar kreeg hij de benoeming tot hoogleraar middeleeuwse filosofie en di-

recteur van het gerenommeerde Thomas-Institut in Keulen.

4 J. van der Hoeven: filosoof van het open gesprek

Sinds zijn benoeming in 1963 tot lector voor de geschiedenis aan de moderne wijs-

begeerte had Van der Hoeven zich in zijn onderwijs en onderzoek beziggehouden

met verscheidene stromingen en thema's in de moderne filosofie. Hij publiceerde

over de fenomenologie, het existentialisme, het behaviorisme en het marxisme, en

over thema's als medemenselijkheid en communicatie, communicatie en ontmoe-

ting, filosofie en vrijheid, en filosofie en vakwetenschap.

De fenomenologie was de eerste filosofische stroming waar Van der Hoeven diep-

gaand studie van maakte. In het jaar dat hij in Leiden zijn doctoraalexamen filosofie

aflegde, in i960, verscheen Sartre's Critique de la raison dialectique. In de inleiding

van zijn proefschrift. Kritische ondervraging van de fenomenologische rede, waar

hij drie jaar later op zou promoveren, schreef hij dat '[djoorslaggevend voor de de-

finitieve keus van het onderwerp en de titel van dit proefschrift was de verschijning'

van het genoemde werk van Sartre.^^ Hij werd geboeid door de vraag welk motief

schuil ging achter de ontwikkeling van Sartre's denken in L'être et Ie néant (1943)

en het genoemde werk uit i960. Vervolgens kwam de hele fenomenologische bewe-

ging in beeld. Hij behandelde Scheler en Dilthey, Husserl en Heidegger, Sartre en

Merleau-Ponty. Intussen was het de lezer van het proefschrift niet ontgaan dat op de

titelpagina J e e / / vermeld stond. In de genoemde inleiding schreef Van der Hoeven

dat 'het gekozen onderwerp dermate veelomvattend en het gezochte spoor in zijn

verloop vaak zo gecompliceerd [bleek], dat wij ons genoodzaakt zagen, het onder-

27 Brief faculteitsbestuur aan Personeelszaken (17 augustus 1987), in Aertsen Personeelsdossier, 1994-54.

28 Van der Hoeven, Kritische ondervraging, p. 3.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen