Omstreden normalisering - pagina 19

aan in Buitenveldert maakt de VU in 1971 een voor iedereen zichtbare

sprong op de weg naar een 'gewone universiteit'. Rector magnificus

De Gaay Fortman beziet het vijftien verdieping hoge betonnen ge-

bouw met afgrijzen. Hij haalt met instemming Abraham Kuyper aan:

'Eenvormigheid is de vloek van het moderne leven' - uitgesproken tij-

dens zijn Odeonrede in 1869. Fortman noemt het gebouw 'een beton-

nen kolos met honderden uniforme vakjes, waarvan zelfs de ramen

niet open kunnen.'^^ In eigen kring is jarenlang gespaard voor het

nieuwe hoofdgebouw. De organisatie Vrouwen VU-hulp heeft maar

liefst negen miljoen gulden gespaard voor het nieuwe hoofdgebouw.^*

Uit kostenoverweging is binnen het hoofdgebouw de kleurafwerking

van het beton geschrapt op de paarse afwerking van de liften na. Mans-

hoge witte cijfers maken het paars wat minder dominant. Het grauwe

beton bepaalt voor een belangrijk deel de beleving van het gebouw. De

werkkamers krijgen zwarte kozijnen en donkerbruine vloeren. De

toegepaste betonsteen is poreus, en mag vanwege bezuinigingen niet

geverfd worden. Het poreuze betonsteen maakt de kantoren zeer ge-

horig.35 Brinkman geeft het nieuwe hoofdgebouw nog een opmerke-

lijke extra dimensie. Het is 'als het ware gebouwd om gemakkelijk be-

zet te kunnen worden.''*"

Oppervlakkig bezien gaat het ten tijde van de omstreden normalisering

om de vraag wie wel en wie niet mee mag doen aan het universitair be-

stuur, in termen van lidmaatschap van besturen, raden en commissies.

Hierachter gaat echter een fors ideologisch, politiek en bestuurlijk con-

flict schuil over pluriformiteit en maatschappelijke relevantie, over de

verbinding van de universiteit met de samenleving. Het hegemoniale

paradigma van gereformeerd hoger onderwijs en onderzoek raakt

meer en meer omstreden. Niet alleen studenten zijn hierin partij. Ten

tijde van de opbouw van de massa-universiteit zijn, in de woorden van

Brinkman''', de spanningen tussen stabiliteit en verandering, tussen

traditie en vernieuwing groot."'^ De kiemen hiervoor waren al aanwezig

in de voorafgaande decennia, zoals we zullen zien. In een terminologie

die Brinkman ontleent aan de wetenschapsfilosoof Wolterstorff ont-

wikkelt de gesloten gereformeerde body of knowledge van de VU zich

richting een levende social practice."*' In het jargon van radicale studen-

ten en docenten moet ook de VU een kritische universiteit worden met

een oriëntatie op grote thema's als uitbuiting, onderdrukking, emanci-

patie en bevrijding. 'Een daadwerkelijke en dienstbare Theoretische

Praktijk - met hoofdletters - moet worden gevestigd.''*'*

17

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen