Omstreden normalisering - pagina 179

opgeschreven wat elke deelnemer heeft gezegd. Regelmatig moesten

we ons er zelf aan herinneren waarom we dit deden. Waarom stopten

we ook alweer zo veel energie in besturen, raden en commissies? Af en

toe konden we goed begrijpen dat stafleden er genoeg van kregen. Ze

wilden gewoon onderwijs geven en onderzoek doen.

Aan de VU krijgt de invoering van de WUB een geheel eigen dynamiek.

De VU moet als bijzondere instelling de nieuwe wet vertalen in het ei-

gen reglement van de Vereniging (het VUR), en dat veroorzaakt een

hoop turbulentie. Bovendien biedt het wettelijke experimenteerartikel

(artikel 55) veel ruimte aan faculteiten en studierichtingen om eigen

bestuurlijke invullingen te kiezen. Tegelijkertijd moeten nieuwe be-

stuurlijke routines en werkwijzen worden beproefd. Tot medio jaren

zeventig is de inzet van vrijwel alle spelers dan ook gericht op het ver-

krijgen van formele posities met bevoegdheden in besturen, raden en

commissies. De universiteit moet immers bestuurlijk helemaal op-

nieuw worden opgebouwd. Geheel nieuwe organen met taken en be-

voegdheden gaan tastend op zoek naar hun rol en werkwijze: het colle-

ge van bestuur, de universiteitsraad, (sub)faculteitbesturen en raden,

vakgroepbesturen, vaste commissies van onderv«js en wetenschapsbe-

oefening, en ga zo maar door. Slechts een enkel orgaan uit het ancien

regime mag blijven, in het bijzonder de vertrouwelijke (geheime, aldus

studenten) vergadering van hoogleraren en lectoren, ook wel de pro-

fessorenkrans genoemd. Dit coUege speelt op cruciale momenten een

belangrijke rol in het democratiseringsproces aan de VU, vooral op

momenten dat conflicten hoog oplopen binnen de sociale faculteit. De

wetgever heeft erin voorzien dat studenten niet de meerderheid kun-

nen krijgen in raden en commissies; in het college van bestuur krijgen

ze geen vertegenwoordiger, in faculteit- en vakgroepbesturen een min-

derheidspositie.

Het heeft enige tijd geduurd eer de studentenbeweging landelijk en

aan de VU de WUB is gaan omarmen, is gaan zien als een belangrijk

instrument en, meer nog, als een belangrijke waarde. Hieronder geef

ik een beschrijving van dit aanpassingsproces in vier episodes waarin

meebesturen en actievoeren vaak op gespannen voet hebben gestaan.

177

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen