Omstreden normalisering - pagina 134

ten, wat brengt ze in beweging?' Van den Brink maakt een belangrijk

punt. Veel radicale studenten hebben een wat moeizame relatie met

materiële belangenbehartiging. Ze zien het opkomen voor sociaaleco-

nomische belangen als iets plats en weinig verhevens. Dit type belan-

genstrijd sluit niet aan bij hun gevoelens van onbehagen en verlangen;

bij hun maatschappelijk engagement, bij wat hun kracht geeft. Hun

gedrevenheid is niet primair gebaseerd op de eigen directe materiële

belangen. Die zijn bovendien toch maar tijdelijk. Na het afstuderen

lonken beroepspraktijken die maar weinig van doen hebben met de

hun materiële studentenbelangen. Radicale studenten laten zich liever

aanspreken op een andere, betere samenleving, op externe democrati-

sering, ontvoogding, emancipatie en individualisering, op het bestrij-

den van uitbuiting en onderdrukking- met daarbij passende culturele

uitingen (bijvoorbeeld popmuziek) en politieke vormen (debat, pola-

risatie, strijd) - liefst gepaard gaand met enige lol. De Vietnamoorlog

is niet toevallig voor veel studenten het zinnebeeld van het kwade en

goede in de wereld. De oorlog appelleert aan een schuldbesef dat veel

studenten voelen wanneer zij via televisie geconfronteerd worden met

armoede, onderdrukking en uitbuiting in grote delen van de wereld.

Het motiveert hen om in beweging te komen. Albert Benschop komt

in 1971 met het statement dat de studentenbeweging door de oorlog in

Vietnam een omslag heeft weten te maken van identificatie met lijden-

de volkeren naar identificatie met strijdende volkeren. De studenten-

beweging richt zich daarom voortaan, aldus Benschop, op het leveren

van een actieve bijdrage aan de strijd van de bevrijdingsbewegingen in

Nederland, bijvoorbeeld door actie te voeren tegen de NATO-poli-

tiek.* VU-specifiek uit deze omslag zich in kritiek die radicale studen-

ten hebben op het actiecomité Hulp Ontwikkelingslanden, dat na het

corpscongres 'De Verre Naaste' in 1961 is opgericht (zie hoofdstuk III).

Het Imperialisme Kollektief, een KRAK-initiatief, noteert: 'de actie-

water-en-brood' (de leus van het actiecomité Hulp, cp) zet de politiek

buiten de deur en schroeft alles terug tot puur individuele en abstracte

betrokkenheid. Dat levert geen bijdrage aan de anti-kapitalistische be-

weging.'7 Een illustratief voorbeeld van het grote verschil tussen het

soms abstracte marxistische en politieke verzet van de leiders van de

radicale studentenbeweging en de idealistische, praktische bijdragen

die oecumenische groepen proberen te leveren aan de strijd tegen

honger en armoede in de wereld.

Toch is ook de radicale studentenbeweging toenemend gericht op

het leveren van praktische bijdragen. De gedrevenheid om bijdragen

132

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen