Omstreden normalisering - pagina 163
Hoe de Vrije Univseriteit veranderde in de lange jaren zeventig
te aarzelingen of de studentenvakbond zelf dergelijke activiteiten
moet organiseren. Daarvoor zijn toch, zo vindt menig activist, speciale
organisaties als het Algemeen Cultureel Centrum (ACC), het Vor-
mingscentrum, café PH'31 en studentensportverenigingen. Boven-
dien biedt de stad Amsterdam volop gelegenheid om uit te gaan, mu-
sea te bezoeken of naar de film, het theater of een concert te gaan.
Sommige activisten zijn trouwens 'gewoon' lid van een traditionele
studentenvereniging als SSRA, Liber of lAN.
Toch worden er pogingen ondernomen om als studentenvakbond
dergelijke activiteiten te gaan organiseren. Berkers, zelf afkomstig uit
een katholiek vakbondsmüieu (NKV) noemt dat het vormgeven van het
vakbondsleven. Voor veel SRVU-leden is het, aldus Berkers, allesbehal-
ve vanzelfsprekend om een vakbondsleven te leiden. Ze komen niet uit
een milieu waarin (verzuilde) arbeidersvakbonden invloed hebben op
het alledaagse culturele leven. Berkers is ervan overtuigd dat de studen-
tenvakbond in staat is voorwaarden te creëren voor solidair gedrag. So-
lidariteit is meer dan samen onder een spandoek te lopen of een actie
voor te bereiden. Tijdens actie en studie leren vakbondsleden elkaar be-
ter kennen, waardoor er ruimte ontstaat voor het uitwisselen van erva-
ringen. 'Op grond hiervan kan de behoefte groeien om samen ook eens
wat andere dingen te doen, zoals het drinken van een pilsje, het leggen
van een kaartje of het gezamenlijk sporten.' Om vervolgens wat onge-
rijmd te concluderen: 'Studenten bij onze vakbond aangesloten, hebben
de behoefte om zich niet te ontspannen in een of ander 'neutraal' insti-
tuut, maar samen met hun strijdmakkers uit de vakbond.'*'' Mede ge-
faciliteerd en gesubsidieerd door de Raad voor Studentenaangelegen-
heden (RSA), ACC en Disputorenraad VU (DRVU) wordt deze
benadering een klein beetje praktijk. PH'31 fungeert als sociëteit voor
veel kaderleden van de SRVU. Er komt een strijdliederenkoor. Een
werkgroep Kunst en Politiek gaat aan de slag. In deze werkgroep gaat
men onder meer op zoek naar vormen van ideologisch-culturele onder-
steuning van vakbondsstrijd. Ook worden avonden over film en poli-
tiek gehouden. Füms van bijvoorbeeld Bernardo Bertolucci {Il confor-
mista. Last tango in Paris) en ook klassiekers als Pantserkruiser Potemkin
van Sergej Eisenstein worden vertoond. Geen activist kon vermoeden
dat niemand minder dan VU-oprichter Abraham Kuyper in 1905 tij-
dens zijn reis om de oude wereldzee de vermaarde pantserkruiser Po-
temkin in Sebastopol op de Krim heeft bezocht.**
Al met al stellen de tegenpraktijken niet al te veel voor. Veel actieve
studenten hebben een sociaal leven dat verder reikt dan de studenten-
161
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's