Omstreden normalisering - pagina 180

2.2 Constitutioneel strijdgewoel in vier episodes

Najaar 1969 - december 1971: groeiproces naar acceptatie WUB

We keren nog één keer terug naar het eind van de jaren zestig. Minister

Veringa werkt - zoals we zagen - eind 1969, begin 1970 aan zijn wets-

voorstel. Een breed samengestelde stuurgroep, na de Provisoriumbe-

zetting van 1969 als concessie door curatoren en directeuren in het le-

ven geroepen, is ernstig verdeeld over de vraag hoe een democratische

bestuursstructuur er aan de VU uit moet gaan zien. De verdeelde

stuurgroep presenteert drie modellen: A, B en C. Een referendum on-

der alle VU-leden in mei 1970 (hoogleraren, staf en studenten) moet

uitkomst bieden. Een meerderheid, waaronder 51 procent van de

hoogleraren, spreekt zich uit voor model C, het meest vergaande mo-

del. Dit is de variant waarin ook studenten een sterke positie krijgen in

de universitaire bestuursorganen, die bovendien niet corporatistisch

zijn ingericht. Zomer 1970 leggen curatoren en directeuren van de VU

de uitkomst van het referendum naast zich neer. Ze vinden het in

strijd met de WUB die binnenkort in werking gaat treden - een tame-

lijk opportunistische redenering voor bestuurders die vrij van de staat

wensen te blijven. Op deze beslissing volgen geen grote demonstraties

en bezettingen (de studentenbeweging is versphnterd geraakt).'*^ Wel

boycotten studenten en stafleden november 1970 de verkiezingen voor

de voorlopige universiteitsraad massaal. Met als resultaat een raad

waarin geen studenten zitten en ook een aantal stafzetels onbezet

blijft. President-directeur Sizoo installeert in januari 1971 deze raad,

die als taak krijgt een voorstel te ontwerpen voor een bestuursstruc-

tuur die past bij de bijzondere grondslag van de VU.

Ondertussen zijn aan alle (sub)faculteiten commissies energiek en

verwachtingsvol aan de slag gegaan om aldaar de democratisering van

besturen, raden, commissies en vakgroepen voor te bereiden. Dyna-

miek, intensiteit en krachtsverhoudingen zijn per (sub)faculteit erg

verschillend. Zo wordt er in 1970 aan de subfaculteit Sociaal-culturele

wetenschappen een structuurcongres gehouden met preconstitueren-

de stukken die zijn voorbereid door een commissie van hoogleraren,

stafleden en studenten onder voorzitterschap van Pim Fortuyn. Het

blijkt niet mee te vallen om gezamenlijk de democratie vorm te geven.

De notulen reppen over vermoeidheid, verbittering en verdriet. Ge-

heel in de tijdsgeest start het congres met een ontwerpresolutie waar-

over meteen wordt gestemd: het congres zal vrijelijk spreken over de

nieuwe structuur van de subfaculteit, zonder zich eniger mate te laten

178

V

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen