Omstreden normalisering - pagina 302
Hoe de Vrije Univseriteit veranderde in de lange jaren zeventig
centraal, zonder veel theoretische of ideologische fundering. Met de
opmars van de KrU verschoof de aandacht van sociaaleconomische
belangenbehartiging naar politiek-ideologische issues die de functie
en maatschappelijke betekenis van universiteiten in de kapitalistische
samenleving in de kern raakten. De publicaties Universiteit en onder-
neming en Radenuniversiteit zijn prachtige voorbeelden hoe het ver-
toog in korte tijd radicaliseerde. De studentenbeweging claimde een
eigen rol in het wetenschappelijke en ideologische vertoog - tot dan
toe toch het domein van wetenschappers en aan (zuilaire) politieke
partijen en vakbonden verbonden intellectuelen. Als radicale emanci-
patiebeweging ging de studentenbeweging op zoek naar theorieën en
ideologieën waarop ze ook haar eigen vakbondsconcept kon schragen.
Ze deed dat polemisch, mede in reactie op de (wetenschappelijke) the-
orieën van de sociaaldemocratie, de arbeidersbeweging en de commu-
nistische partij. Na enig 'snuffelen' aan bevrijdingstheologie, aan oe-
cumenische theologie en vooral aan geschriften van de Frankfurter
Schule werd het marxisme de dominante theorie en ideologie in het
vertoog van de radicale studentenbeweging.
Hoe de aantrekkingskracht die het marxisme uitoefenende 'op de
beste, slimste mensen' - een formulering van Tony Judd - te verkla-
ren? Vele radicale studenten, veelal komend uit een verzuilde, burger-
lijke traditie, verlangden naar een radicaal en compact antwoord op
alle grote vragen. Het marxisme is een heel groot idee, dat pretendeert
alles te kunnen verklaren, het geeft overzicht en samenhang en het
biedt een radicaal handelingsperspectief met de pretentie van een we-
tenschappelijke onderbouwing - objectieve partijdigheid als Leitmo-
tiv. Maatschappijkritische jonge radicalen lieten zich hierop aanspre-
ken, zeker in tijden waarin alles anders moest en bestaande ideologieën
hun legitimiteit verloren. Geert Mak, VU-student en SVB'er in de ja-
ren zestig, herinnert zich de jaren zestig en zeventig, ondanks of juist
dankzij de ontzuiling, als een tijdperk van grote, meeslepende verha-
len. Met het uit elkaar vallen van de zuilen in de jaren zestig gingen
mensen, jong maar ook oud, nadenken 'als gekken op zoek naar nieu-
we kaders', die dwars stonden op de zuilaire ideologische kaders. Mak
vindt het dan ook niet zo raar dat juist denkende mensen, waartoe hij
zichzelf nadrukkelijk rekent, 'verschrikkelijk kakelend en snaterend'
in het rond liepen, omdat 'al die hokken ineens waren opgetild'. Hij
vermoedt dat 'we de wereld zonder kaders nog te eng vonden'.34 Ieder-
een wilde beschikken over een omvattende ideologie, een totaalver-
haal. Het marxisme was bovendien, aldus de socioloog Wilterdink,
300
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's
![Omstreden normalisering - pagina 302](https://geheugenvandevu.digibron.nl/images/generated/publicaties-vu-geschiedenis/omstreden-normalisering/2013/01/01/1-thumbnail.jpg)
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's