Omstreden normalisering - pagina 99

De KrU staat niet alleen in haar kritiek op de voorstellen van Maris en

Posthumus. VU-rector De Gaay Fortman noemt als kernbezwaren te-

gen het rapport Maris dat de autocratische bestuursvorm en de ver-

antwoordingsplicht van het bestuur uitsluitend naar de minister en

niet naar beneden, naar de bestuurden ('hiërarchie') gericht zijn. Ook

bekritiseert hij het voorstel dat de decaan uitsluitend verantwoording

verschuldigd is aan het universiteitsbestuur, en niet aan zijn faculteit,

dat wil zeggen, de zittende hoogleraren. Voorts betreurt hij dat er geen

ruimte wordt gegeven aan inspraak en medeverantwoordelijkheid

voor wetenschappelijke staf en studenten.'^^ j^g^ valt te begrijpen dat

de voorstellen van de commissie Maris op veel verzet stuiten in krin-

gen van hoogleraren. De voorstellen staan lijnrecht tegenover wat bin-

nen universitaire kringen als wenselijke bestuursvormen worden ge-

zien.'^4 Daar komt bij dat de timing bijzonder slecht is. De tijdsgeest

leent zich, aldus De Gaay Fortman, absoluut niet voor een pleidooi

voor een 'autocratisch hiërarchisch opgebouwd bestuursapparaat'.^^'

Hij noemt het 'psychologisch onverklaarbaar dat een aantal vooraan-

staande Nederlanders hun eigen tijd zo heeft kunnen misverstaan.''^*

De Gaay Fortman heeft dat goed aangevoeld. De Academische Raad,

de opdrachtgever van de commissie Maris, wijst de voorstellen dan

ook resoluut af.

Toch breekt, als gezegd, de revolte aan de universiteiten in mei 1969

relatief onverwacht uit. Er is, heel opmerkelijk, geen kernorganisatie

nodig om studentenmassa's te mobiliseren. De idee van de KrU is -

voor even - voldoende krachtig om grote groepen studenten en stafle-

den op de been te krijgen. Socioloog Jacques Janssen noteert:

De meimaand van 1969 is het toneel van waarlijk massale bijeen-

komsten. Zeker tien- tot twintigduizend studenten zijn dan in de

weer voor een democratische universiteit. Studentenleiders heb-

ben een overvolle dagtaak aan het voorzitten van massameetings,

het organiseren van bezettingen, het onderhouden van de onder-

linge kontakten, het uitgeven van persverklaringen en - vooral -

het uitstippelen van de juiste strategie. Eén trapje lager in de hië-

rarchie krioelen de werkmieren: ze organiseren geluidsinstallaties,

megafoons, papier, stencilmachines, en ze (of beter gezegd: 'zij')

slepen broodjes aan. Ten slotte de grote meute waarvoor het fes-

tijn georganiseerd wordt: die bepaalt haar activiteit voornamelijk

tot het massaal aanwezig zijn en het betuigen van bijval.'^^

97

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen