Omstreden normalisering - pagina 306

6. Ook activisten genormaliseerd

Toch is voor mij de euforie van die jaren en het inzicht dat

veranderen leuk is en niet bedreigend nog steeds belangrijk.

Victor Rutgers''''

We zijn inmiddels zo'n veertig jaar verder. Vele studentenactivisten

hebben na hun afstuderen een lange mars door de instituties ge­

maakt."*' Velen hebben respectabele posities verworven in staatsappa­

raten, maatschappelijke instellingen, ondernemingen, vakbonden, in

de journalistiek, in adviesraden, aan universiteiten, hogescholen en

kennisinstituten en bij adviesbureaus. Sommigen hebben het zelfstan­

dig ondernemerschap ontdekt. Slechts een beperkt aantal is (tijdelijk)

beroepspoliticus geworden. Een enkeling heeft zich nooit gewaagd

aan de mars door de instituties en is in de marge van het maatschap­

pelijke leven gebleven. Velen vervullen bestuurlijke functies in het

maatschappelijk middenveld. Het toenmalige dominante vakbonds­

perspectief is uit het leven van vrijwel iedereen verdwenen.

Ook voor deze activistische generatie waren de studentenjaren for­

matieve jaren. Jaren met impact op de vorming van ieders identiteit en

subjectiviteit. Gebroken werd met tradities en gewoonten, nieuwe

praktijken en gewoonten werden beproefd, experimenten gedaan.

Een enkeling dacht bezig te zijn met het creëren van een nieuw mens.

Marius Ernsting in een terugblik: 'Als iets ons verweten kan worden

dan is het de grenzeloze naïviteit die ons deed geloven dat onze bewe­

ging over de hele linie ook meer mens zou opleveren.''''' Nijmegenaar

Jos van der Lans kijkt tamelijk relativerend terug op de formatieve ja­

ren, om niet te zeggen prozaïsch: 'Meer dan we toen zelf wilden toege­

ven deden we in die jaren eigenlijk hetzelfde als de studentencorpora

die we toen zo verachten: we oefenden voor later. We waren de nieuwe

elite in wording.' Utrechtenaar Lex Heerma van Voss komt met een­

zelfde evaluatie. Het doel was anders, maar een activistencarrière tij­

dens de studie had voor hem eenzelfde soort vanzelfsprekendheid als

een corpslidmaatschap een generatie eerder.'^

Deze relativeringen laten onverlet dat vele activisten discontinuïtei­

ten en ongemakken in hun persoonlijkheidsvorming hebben ervaren.

Jan Sanne Mulder, SRVU­voorzitter in 1977 ­1978, wijt dit aan het feit

dat de ontwikkeling van subjectiviteit een sterk politieke dimensie

had, die tot diep in de jaren zeventig vaak gepaard ging met een forse

304

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen