Een handvol filosofen - pagina 161

6 S. U. Zuidema: m de greep van negatieve kritiek 157

sociologische en politicologische theo-

rieën trad dr. J. Blauw, hoogleraar niet-

westerse godsdiensten, in 1970 op als

tijdelijke vervanger. Over het vak wijs-

gerige achtergronden van economische

theorieën, dat Zuidema al sinds 1967

niet meer kon geven, werd gedurende

enkele jaren een literatuurtentamen af-

genomen, aanvankelijk door drs. J.B.

Overstegen en vanaf 1970 d o o r andere

medewerkers van de Centrale Inter-

faculteit, drs. S. Griffioen, drs. G.M.

Huussen en drs. B. Kee.''*

Zuidema kreeg bij zijn collega's en

studenten bekendheid en waardering

om de scherpzinnigheid waarmee hij

teksten analyseerde. Hij kreeg echter

o o k bekendheid o m zijn recensies met

vernietigende kritiek, zonder dat hij

voldoende besefte hoezeer hij anderen

daarmee kwetste. Verscheidene colle-

ga's die h u n werk d o o r hem gefileerd

S. U. Zuidema

zagen, konden geen waardering meer

opbrengen voor zijn scherpzinnigheid.

Zo schreef Zuidema in 1958 in Correspondentiebladen (van de Vereniging voor Cal-

vinistische Wijsbegeerte) een bespreking van het boek van de theoloog prof.dr. G.C.

Berkouwer, De mens het beeld Gods. Omdat het boek pastoraal geschreven was,

stelde hij de insinuerende vraag: 'Of het dan nog wel theologie is?'*' Ook vond hij

Berkouwers dogmatische bezinning onvoldoende en verweet hij hem een

"'humaniteits"-pastoraat', terwijl Berkouwer op meerdere plaatsten humanistische

mensbeelden had bekritiseerd.'" Zuidema verweet Berkouwer dat hij geen ruimte

zou bieden voor een christelijk-wijsgerige antropologie en in dat verband geen aan-

dacht had besteed aan Dooyeweerds 'wijsgerige anthropologic als structuur-leer van

het mens-zijn'.'" Berkouwers beschouwing was echter veelszins in de lijn van Dooye-

weerd. Bovendien had Berkouwer op verscheidene plaatsen uitgebreid aandacht aan

Dooyeweerds filosofie besteed.

Berkouwer, die de recensie onder ogen had gekregen, was pijnlijk getroffen door

de toon ervan. De insinuaties en onjuistheden die zij bevatte vond hij beledigend.

Waarschijnlijk hebben anderen Zuidema op zijn recensie aangesproken. Zag hij in

dat hij te uitdagend was geweest, zijn pen niet onder controle had gehad en te ver was

gegaan? Was hij te koppig om dat toe te geven? Het duurde tweeëneenhalf jaar voor-

dat hij in i960 in Correspondentiebladen een 'Verklaring' publiceerde: 'Naar aanlei-

ding van mijn "Aantekeningen bij Dr. G.C. Berkouwer ..." ... gevoel ik thans be-

68 Bestuur ciF, Notulen, 27 april 1970, in archief GIF, doos 8S.

69 Zuidema, 'Aantekeningen bij Berkouwer', p. 7.

70 Zuidema, 'Aantekeningen', p. 8.

71 Zuidema, 'Aantekeningen', p. 14.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen