Omstreden normalisering - pagina 135

te leveren aan een andere, betere samenleving is goed voelbaar bij het

herlezen van de enorme hoeveelheid pamfletten die werden ver-

spreid.* De gekozen kleuren, belettering en type foto's verbeelden on-

behagen en woede, maar ook kracht, engagement en zelfljewustheid.

Over vrijwel alle denkbare thema's verschijnen pamfletten, soms in

series met volgnummers. De toon is een tikje opgewonden; veronge-

lijktheid en verontwaardiging dicteren het ritme van de zinnen. De

taal is militant. Eisen worden gesteld. Demonstraties, stakingen en be-

zettingen worden aangekondigd. Verslag wordt gedaan van de ge-

voerde acties. Het eigen optreden in coalities met andere bewegingen

wordt zonder al te veel bescheidenheid als een doorslaggevende factor

voor succesvolle maatschappelijke verandering neergezet.

Aan de VU wordt geprobeerd aan het concept van de politieke vak-

bond een uitwerking te geven die verder reikt dan louter een grondslag

voor materiële belangenbehartiging. De SRVU wil haar optreden niet

baseren op een beperkt belangenbehartigend verhaal (zoals de SVB in

haar beginjaren deed), maar evenmin op een exclusief verhaal over

projectonderwijs en universitaire democratie (zoals de KrU deed) en

al helemaal niet op een revolutionair abstract socialistisch verhaal (zo-

als de Rode Eenheden en de KRAK-groep deden). Waar de Rode Een-

heden onbehagen, verlangen en engagement als het ware tot theoreti-

sche categorieën verhieven, ziet de politieke vakbond, zeker in de

eerste jaren, deze drijfveren primair als krachten om maatschappelijke

verandering teweeg te brengen door het voeren van een belangenstrijd

op politieke grondslag. Het politieke vakbondsconcept is bovendien,

aldus Hugo Kijne, niet zomaar een verzameling van losse ideeën en

opvattingen, van wensen en eisen.^ Het is geworteld in de marxistische

politieke economie van het onderwijs dat objectiviteit (wetmatighe-

den) en partijdigheid (solidariteit) met elkaar verenigt. De politieke

economie van het onderwijs biedt aangrijpingspunten om de span-

ning tussen enerzijds sociaaleconomische belangen van studenten en

anderzijds wetenschapspolitieke en onderwijspolitieke belangen pro-

ductief te maken. Er wordt daartoe ruim gestrooid met klassieke tek-

sten van Marx, Engels en Lenin, met teksten van contemporaine niar-

xisten uit Duitsland, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en de

Verenigde Staten, en in het bijzonder met teksten van Elmar Altvater

en Freerk Huisken over de politieke economie van het onderwijs. In

Nederland schrijven auteurs als Ger Harmsen, Siep Stuurman en Al-

bert Benschop, teksten die veel worden gebruikt.

133

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen