Omstreden normalisering - pagina 135
Hoe de Vrije Univseriteit veranderde in de lange jaren zeventig
te leveren aan een andere, betere samenleving is goed voelbaar bij het
herlezen van de enorme hoeveelheid pamfletten die werden ver-
spreid.* De gekozen kleuren, belettering en type foto's verbeelden on-
behagen en woede, maar ook kracht, engagement en zelfljewustheid.
Over vrijwel alle denkbare thema's verschijnen pamfletten, soms in
series met volgnummers. De toon is een tikje opgewonden; veronge-
lijktheid en verontwaardiging dicteren het ritme van de zinnen. De
taal is militant. Eisen worden gesteld. Demonstraties, stakingen en be-
zettingen worden aangekondigd. Verslag wordt gedaan van de ge-
voerde acties. Het eigen optreden in coalities met andere bewegingen
wordt zonder al te veel bescheidenheid als een doorslaggevende factor
voor succesvolle maatschappelijke verandering neergezet.
Aan de VU wordt geprobeerd aan het concept van de politieke vak-
bond een uitwerking te geven die verder reikt dan louter een grondslag
voor materiële belangenbehartiging. De SRVU wil haar optreden niet
baseren op een beperkt belangenbehartigend verhaal (zoals de SVB in
haar beginjaren deed), maar evenmin op een exclusief verhaal over
projectonderwijs en universitaire democratie (zoals de KrU deed) en
al helemaal niet op een revolutionair abstract socialistisch verhaal (zo-
als de Rode Eenheden en de KRAK-groep deden). Waar de Rode Een-
heden onbehagen, verlangen en engagement als het ware tot theoreti-
sche categorieën verhieven, ziet de politieke vakbond, zeker in de
eerste jaren, deze drijfveren primair als krachten om maatschappelijke
verandering teweeg te brengen door het voeren van een belangenstrijd
op politieke grondslag. Het politieke vakbondsconcept is bovendien,
aldus Hugo Kijne, niet zomaar een verzameling van losse ideeën en
opvattingen, van wensen en eisen.^ Het is geworteld in de marxistische
politieke economie van het onderwijs dat objectiviteit (wetmatighe-
den) en partijdigheid (solidariteit) met elkaar verenigt. De politieke
economie van het onderwijs biedt aangrijpingspunten om de span-
ning tussen enerzijds sociaaleconomische belangen van studenten en
anderzijds wetenschapspolitieke en onderwijspolitieke belangen pro-
ductief te maken. Er wordt daartoe ruim gestrooid met klassieke tek-
sten van Marx, Engels en Lenin, met teksten van contemporaine niar-
xisten uit Duitsland, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en de
Verenigde Staten, en in het bijzonder met teksten van Elmar Altvater
en Freerk Huisken over de politieke economie van het onderwijs. In
Nederland schrijven auteurs als Ger Harmsen, Siep Stuurman en Al-
bert Benschop, teksten die veel worden gebruikt.
133
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's
![Omstreden normalisering - pagina 135](https://geheugenvandevu.digibron.nl/images/generated/publicaties-vu-geschiedenis/omstreden-normalisering/2013/01/01/1-thumbnail.jpg)
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's