Omstreden normalisering - pagina 298

Van arbeidersvakbonden gekopieerde mechanismen en omgangs-

vormen brachten, ten vijfde, enige culturele binding. Er werd ge-

schoold, gereflecteerd, vergaderd, samengeleefd. Het adagium 'Je bes-

te vrienden zitten bij de vakbond' werkte vaak tot in privérelaties door.

Tot pakweg 1975 ondervond de radicale studentenbeweging, ten

zesde, amper concurrentie. Met de opmars van feministische groepen,

kraakgroepen, anti-kernenergiegroepen e.d. kreeg de radicale studen-

tenbeweging toenemend serieuze concurrentie.

De SRVU en haar faculteitsgroepen werden, niet geheel ten onrechte,

als een tamelijk gesloten beweging gezien. Het dominante vertoog en

vooral de omgangsvormen en onderlinge vriendschappen, rituelen en

codes zorgden hiervoor. Er was zoiets als een esprit de corps: Je beste

vrienden zitten bij de vakbond. Vooral feministische vrouwengroe-

pen leverden hierop vanaf medio jaren zeventig forse kritiek. Ze von-

den de SRVU en de faculteitsgroepen als Mundus ongezellige clubs,

gedomineerd door mannelijke talking heads. Te monomaan, te ern-

stig, te veel marxisme, te veel CPN, te veel over problemen van ande-

ren, te weinig over eigen drijfveren en ervaringen. Buitenstaanders za-

gen wel dat er ook lol werd gemaakt, maar dan moest men wel deel

uitmaken van de inner circle.^^ Niettemin was de VU-studentenbewe-

ging in de jaren zeventig op alle speelvelden actief Per speelveld was

aard en vorm van optreden vaak uiteenlopend. Hieronder schets ik

welke stijlfiguur kenmerkend is geweest voor het optreden op de ver-

schillende speelvelden. In hoofdstuk 1 heb ik drie stijlfiguren gefor-

muleerd: 'woord als daad', 'politiek expressivisme' en 'politiek pro-

grammatisme'.

Op het universitair-politieke speelveld was de politiek expressieve

stijlfiguur tijdens de invoering van de WUB, getuige de vele bezettin-

gen, behoorlijk dominant. Al gauw werd de politiek programmatische

stijlfiguur meer hegemoniaal. Vele studenten namen het besturen se-

rieus, wilden wat maken van hun periode in een raad, bestuur of com-

missie, vonden het leuk om te delibereren en afwegingen te maken. Zij

zagen de radendemocratie steeds minder als een actie-instrument. Dit

gaf af en toe spanning tussen SRVU-studenten die vooral WUB-ge-

richt waren en de meer klassieke vakbondsgerichte activisten.

Op het sociaal-politieke speelveld was sprake van een permanente

spanning tussen de politiek programmatische stijlfiguur (resultaten

boeken, concessies claimen) en de politiek expressieve stijlfiguur (on-

haalbare eisen stellen en actie voeren. Vele strategiediscussies binnen

296

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen