Omstreden normalisering - pagina 132

van het kabinet-Den Uyl, 'het rode kabinet met een witte rand', dat

met gedoogsteun van de Katholieke Volkspartij (KVP) en de ARP in

1973 van start gaat. De regeringsverklaring spreekt van een voornemen

tot 'een meer fundamentele verandering van de samenleving'. Voor-

malig VU-rector magnificus De Gaay Fortman, die landelijk een pro-

gressief imago heeft, wordt de gezaghebbende nestor van dit kabinet.

Verkiezingsanalyses laten zien dat de deconfessionalisering en de ster-

ke vergroening van het kiezerscorps (als gevolg van de geboortegolf

van vlak na de Tweede Wereldoorlog) de ingrijpende veranderingen

in het politieke landschap verklaren. De confessionele partijen KVP,

ARP en CHU (Christelijk-Historische Unie) verliezen steeds meer

electoraal terrein. W D , PvdA en PPR halen gedrieën meer dan de

helft van de nieuwe kiezers binnen. PvdA en PPR behalen een winst

van vier, respectievelijk vijf zetels. Ook de CPN, die geen enkele rol

speelt in de progressieve samenwerking, maakt dezer jaren een gestage

groei door. De partij komt met zeven zetels in de Tweede Kamer.^

Met het concept van de politieke vakbond van studenten hopen de

initiators eind 1971 - in de woorden van Regtien - opnieuw contact te

maken met de (universitaire) werkelijkheid.

Voormalig Rode Eenheder Hugo Kijne geeft recent een mooie typering

van het verschil in temperament tussen mannen als Regtien en ideolo-

gen van de Rode Eenheid. Kijne publiceerde in 1978 een boekje over de

studentenbeweging. Kijne: Toen mijn boekje uitkwam schreef Ton

Regtien in De Waarheid een hele harde kritiek, onder de titel "Voetan-

gels en klemmen van een onverwerkt verleden", waarin hij mij vooral

verweet dat ik niet voldoende aandacht aan de acties van de studen-

tenbeweging besteed had, en te veel aan de ideologische ontwikke-

ling. Acties waren voor Regtien alles, een theoreticus was hij allerminst.

Er waren veel mensen verbaasd en verontwaardigd over Regtiens toon,

maar ik realiseerde me toen dat van alle boeken dit het boek was dat hij

zelf had willen schrijven, en dat hij vond dat ik hem onverdiend het gras

voor de voeten had weggemaaid.'^

Net zoals ten tijde van de SVB, de KrU en de grote democratiseringsac-

ties moeten studenten weer in actie komen door ze aan te spreken op

hun directe belangen, hun idealen en hun engagement. Een dikke

streep wordt getrokken door het links-radicalisme. Het is niet erg

moeüijk om studenten weer in beweging te krijgen. Het verlangen naar

130

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen