Omstreden normalisering - pagina 157

ren en beleidsraden direct beïnvloeden. De Waarheid heeft net als elke

andere krant een rubriek met ingezonden brieven, geheten 'Ik zie het

zo'. Velen noemen deze rubriek 'Ik zie het ook zo', vanwege de onder-

steuning die steevast wordt gegeven aan de standpunten van de CPN.

Medio jaren zeventig was il< (niet-actief) lid van de PPR en geabon-

neerd op De Waarheid. Regelmatig waren er binnen SRVU en facui-

teitsgroepen irritaties en conflictjes over liet optreden van CPN'ers.

Een paar voorbeelden.

Ik ontdekte tot mijn ongenoegen dat mijn naam zonder toestem-

ming op een oproep stond om abonnee te worden van De Waarheid.

Over mijn woede deden communisten die ik daarop aansprak tamelijk

laconiek:'Je bent toch abonnee.'Uiteindelijk hebben junior communis-

ten in de nachtelijke uren met een dikke zwarte viltstift mijn naam op

alle oproepen doorgestreept.

Veel ernstiger was een brochure die de CPN begin jaren zeventig pu-

bliceerde met scheldkanonnades tegen Ger Harmsen. Daaraan had-

den ookVU-communisten als Nico Schouten meegewerkt. Harmsen

werd, geheel in de traditie van de CPN, weggezet als renegaat, NATO-

professor en BVD-infiltrant. In wandelgangen en kantines spraken we

schande over deze poging tot karaktermoord, maar het leidde helaas

niet tot een openbaar debat. Moraal: we mopperden wel, maar deden

te weinig. Een vorm van paradoxaal engagement: naar buiten geënga-

geerd, intern gebonden, zo heeft Van den Brink dit gedrag wel eens

genoemd.

Een enkele keer raakte een interventie vanuit de CPN het weten-

schapspolitieke speelveld. De meeste radicale studenten vonden dat

het marxisme als stroming een prominente plek moest krijgen in de

studie, maar vonden ook dat de wetenschappelijke praktijk pluralis-

tisch moet zijn. De communistische student Schouten schrijft hierover

in een artikel over een SRVU-seminar het volgende.'Mede gezien de

noodzaak tot integratie in de sociale wetenschappen (wat eenheid in

uitgangspunten veronderstelt) lijkt het me niet juist om pluralisme als

term te hanteren, ook al is de inhoud van de term nog voor velen an-

ders dan haar oorsprong. Het zou verwarring kunnen brengen in de

zin dat we monisme afwijzen, maar dat is voor zover dat het materialis-

me betreft, uiteraard niet de bedoeling. Met de afwijzing van de term

is uiteraard nog niets gezegd over de inhoud die daardoor geacht

werd weer te geven. Evenmin over de term confrontatiestudie.' Pas-

send in de traditie van de CPN laat Schouten hierop een politiek-tac-

155

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen