Omstreden normalisering - pagina 205
Hoe de Vrije Univseriteit veranderde in de lange jaren zeventig
ste keren was dat het bestuur zich direct ging bemoeien met het do-
mein van de faculty, de hoogleraren. Maar Brinkman heeft de vaste
overtuiging dat niet kiezen voor deze strategie op afzienbare termijn
het einde van de VU zou betekenen.*'
Vooral via de studenten in (sub) faculteitsbesturen, vakgroepbesturen
en (sub)faculteitsraden, onderzoekcommissies en natuurlijk in de
universiteitsraad wordt gepoogd enige invloed uit te oefenen. Deca-
nen en bestuurders worden ter verantwoording geroepen en de uni-
versiteitsraad werkt met aparte commissies voor planning en begro-
ting. De SRVU probeert het thema van planning en begroting tot
speerpunt te maken onder de noemer van inhoudelijk begroten, ook
wel democratisch begroten genoemd.*^ De essentie van de door de SR-
VU en faculteitsgroepen ontwikkelde systematiek is dat deze bottom-
up moet worden opgebouwd. Planning moet zijn gebaseerd op onder-
wijs- en onderzoekprogramma's in de vakgroepen. Harde kaders
vanwege budgettaire schaarste en verdelingsvraagstukken zou een
college van bestuur niet mogen stellen. Het college van bestuur is in de
optiek van de SRVU daarentegen vooral op zoek 'naar een rationalise-
ring van de verdeling van volstrekt ontoereikende middelen vanuit
Den Haag'.*'' Brinkman herinnert zich de pleidooien voor inhoudelijk
begroten van de PKV in de universiteitsraad. Deze voorstellen maken
geen schijn van kans meer, aldus Brinkman, nadat de resultaten van
een experiment in Leiden bekend worden. Daar hadden collegelid Ge-
vers en hoofd Planning In 't Veld in een ultieme poging tot rationali-
teit een grondige analyse van alle doelstellingen binnen de organisatie
van de universiteit gemaakt, door interviews en documentenstudie.
Een geweldige exercitie. Maar toen ze alles verzameld hadden, was niet
duidelijk hoe het verder moest, met als resultaat een kamertje vol met
doelstellingen achter een deur die op slot is gedaan, aldus Brinkman.**
De (inter)universitaire planning brengt de vrijgestelde bestuurders en
hun groeiende stafdiensten steeds beter in positie.*' De democratise-
ring van de universiteiten heeft het proces van professionele strategi-
sche beleidsvorming versneld. In korte tijd komen er regimes voor
planning, begrotingen, onderzoeksbeleid en leerstoelenbeleid. Op ba-
sis van zijn eigen Tilburgse ervaringen merkte publicist Paul Kuypers
onlangs daarom het volgende op.
203
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 388 Pagina's