Omstreden normalisering - pagina 105

zeggenschap, medebeshssingsrecht, beshssingsrecht?"' Deze woorden

werden op een bord geschreven. Boerboom herinnert zich dat De

Moor tijdens de discussie een kringetje zette om het woord medebe-

shssingsrecht. Dus eigenhjk is Ruud de Moor, aldus Boerboom, de Ur-

heber van deze formulering.''47

In de jaren tachtig van de vorige eeuw zegt Veringa in een terugblik

dat hij met het eerder uitbrengen van zijn nota de procedure wilde

versnellen. Er moest iets gebeuren, temeer omdat hij het vermoeden

had dat de meningsverschillen binnen universiteiten zo groot waren

dat er niet op een werkbare uitslag kon worden gehoopt. Het kabinet

vond een wezenlijke verandering van de topstructuur van de universi-

teiten noodzakelijk.^''^ Medio jaren negentig is Veringa wat stelliger,

zijn uitspraken komen in de buurt van wat toenmalige studenten-

woordvoerders beweerden. Veringa zegt het idee te hebben gehad

Parijse toestanden te kunnen vermijden door snelheid te maken. De

bezetting van het Maagdenhuis was slechts een kleine rimpeling in de

angst voor straatrellen en versnelde de komst van de definitieve wet

met slechts drie maanden.^'*' Het was overigens volstrekt onduidelijk

hoeveel studenten de straat op zouden gaan als het tot een echte op-

stand zou komen.'Ja, sommigen schreeuwden hard, maar er waren er

ook die gewoon doorstudeerden.'' Hoe dan ook, het kabinet boog

voor de studentenacties, hetgeen ook blijkt uit het besluit om de ver-

hoging van de inschrijvingsgelden uit te stellen. Minister Veringa was

bang dat het indienen van dat wetsontwerp'een vonk in het kruitvat'

zou betekenen.

Het studentenblad Demo/crafer schreef:'De minister heeft kennelijk

niet de politieke moed een confrontatie met parlement en studenten

te riskeren.' Dat was niet waar. Veringa was onder vrijwel alle omstan-

digheden bereid met studenten te praten,'met open vizieren moed'.'^'

Hij sprak ook graag met ze, begripvol en met empathie, het ging hem

om'de redelijkheid aan de macht te brengen'.'"Toen studenten hem

na een toespraak in Amsterdam ophielden, sprak hij met ze, kaapte

een Gauloise van een student en vertrok pas vijf kwartier later.'Een mi-

nister is ook maar een mens, alleen een beetje ouder dan jullie', zei hij

eens.

Het vervulde Veringa met trots dat Ton Regtien hem in 1988 het eer-

ste exemplaar van zijn autobiografie Springtij overhandigde. Veringa

was, aldus Regtien, altijd blijven praten. Voor Veringa een bewijs dat hij

indertijd juist'had gehandeld.'"

103

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen