Omstreden normalisering - pagina 18

universiteit.3' De termen 'normaal' en 'normalisering zijn in de context

van de Vrije Universiteit allesbehalve neutrale begrippen - het zijn

kernbegrippen in het reformatorisch vertoog.^^ Niemand anders dan

grondlegger Abraham Kuyper verkondigde tijdens zijn bekende en nog

altijd goed leesbare Stone-lezingen uit 1898 de stelling dat de mensheid

is te verdelen in wereldse, ongelovige normalisten en christelijke ab-

normalisten.33 Kuyper rekent zich tot deze laatste groep, zoals we in het

volgende hoofdstuk zullen zien. Eind jaren zestig wordt, aldus oud-

rector magnificus Egbert Boeker, 'al duidelijk dat de Vrije Universiteit

ter wille van haar voortbestaan en ter wille van haar goede functioneren

in de Nederlandse en Europese samenleving de nadruk moest gaan leg-

gen op kwaliteit'. Het gaat hem daarbij om de kwaliteit van het onder-

wijs, de kwaliteit van het onderzoek en de kwaliteit van de organisatie.^'*

Brinkman denkt hierover hetzelfde en voegt er pragmatisch aan toe:

'Zonder R.K hoogleraren hield je een medische faculteit niet op de

been.'35 Ook de VU moet een meer normale universiteit voor grote

groepen studenten worden, zo is een breed gedeeld gevoelen eind jaren

zestig. Hoe 'normaal' zich verhoudt tot de de doelstelling van de VU

blijkt een omstreden vraagstuk te zijn, zoals we hierna zullen zien.

Doelstelling Vrije Universiteit

De universiteit stelt zich ten doel, overeenkomstig de grondslag

der Vereniging, al haar arbeid in gehoorzaamheid aan het Evan-

gelie van Jezus Christus te richten op het dienen van God en zijn

wereld. Van allen die tot de universitaire gemeenschap behoren,

wordt verwacht dat zij naar hun vermogen in de geest van deze

doelstelling te werk gaan. (VU-statuten 1970)

Een belangrijke en onomstreden drijfveer voor VU-bestuurders om te

normaliseren is het verwerven van financiële gelijkstelling in de over-

heidsbekostiging.3* Hierdoor wordt het mogelijk dat de Vrije Univer-

siteit een volwaardige onderzoeksfunctie krijgt. De keerzijde hiervan

is dat ook de studentenaantallen aan de Vrije Universiteit aanzienlijk

moeten toenemen. Het omgaan met de grondslag van de VU als bij-

zondere universiteit met haar eigen doelstelling wordt gedurende de

lange jaren zeventig een van de belangrijkste strijdpunten in het com-

plexe proces hoe de normalisering verder inhoud en vorm te geven,

bestuurlijk maar vooral ook in de omgang met de wetenschap, een

proces dat al eerder op gang was gekomen.

Met de verhuizing naar het kolossale hoofdgebouw aan De Boelel-

16 V

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen