Omstreden normalisering - pagina 311

Zo wordt de VU, in het creatieve, eigenzinnige, onafhankelijke,

tikkeltje anarchistische, tolerante en gastvrije Amsterdam,

middelpunt van alles wat hunkert naar een betere wereld. Niet

naar een dure Audi of BMW; die studenten moeten ergens

anders zijn. Die missen we dan, jammer. Sterker: die willen we

niet eens. Opgehoepeld! Al die briljantjes van die

topuniversiteiten waar wij zo tegenop kijken; tjonge, tjonge wat

waren ze creatiefin het bedenken van door niemand meer te

volgen financiële producten en constructies. Maar zonder een

greintje maatschappelijk verantwoordelijkheidsbesef en geen

benul van waar het om gaat! Moven!*^

In het verlengde van het pleidooi van Siersma zou ik willen betogen

dat de tijd rijp is voor universiteiten die tegenspraak organiseren, die

een beetje abnormaal willen zijn. Misschien moeten onze genormali-

seerde universiteiten transformeren naar universiteiten abnormale su-

perieure met een nieuwe abnormale elite. Het elitebegrip verdient her-

waardering, vindt ook Hugues Boekraad, ooit voorman van de KrU:

In 1968 zetten we tegenover het elitebegrip een radicaal gelijk-

heidsdenken in. Het was een kristallisatie van een maatschappe-

lijk-culturele verandering, maar een die zichzelf vooral zag als

politieke voorhoede en een blinde vlek had voor het feit dat ze

een culturele beweging was. Wij wezen de elite af en verzuimden

daarvoor in de plaats een nieuw elitebegrip te stellen, of haar rol

in een democratische samenleving opnieuw te doordenken. Het

afschaffen van taboes, grenzen en verbodsbepalingen is niet vol-

doende om een nieuwe cultuur te doen ontstaan.''^

Met dit boek heb ik mijn bijdrage wUlen leveren aan het verkrijgen van

een meer geobjectiveerd beeld over de rol van de studentenbeweging in

de lange jaren zeventig aan de VU, en daarmee ook aan het debat over

het 'goede van toen', over 'de aberraties', over drijfveren en inspannin-

gen in tijden van massificatie en 'normalisering'. Daarmee wil ik in alle

bescheidenheid een impuls geven aan het herwaarderen van antithe-

tisch waardengedreven handelen, aan een universiteit met dwarslig-

gers. In de wetenschap dat de geschiedenis zich niet steeds herhaalt, zo-

als Hegel ooit schreef, en al helemaal niet - zoals Marx in De Achttiende

Brumaire van Louis Bonaparte in reactie op Hegel noteerde - 'de ene

keer als tragedie, de andere keer als klucht.' Maar wel in de overtuiging

dat er veel te leren valt van geschiedenissen.^"

309

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen