Omstreden normalisering - pagina 55

verzet zich tegen degenen die pedagogiek willen concipiëren uitslui-

tend op grond van een goede theologie of filosofie. Een wetenschap-

pelijke pedagogiek moet volgens hem gebaseerd zijn op een grondige

kennis van het kind en de opvoedingssituatie. Wel vindt hij dat een

Bijbelse normering niet gemist kan worden, in het bijzonder ten aan-

zien van de morele opvoeding.^^ De jurist Peter Idenburg richt zijn

werkzaamheden op het thema van niet-erkende naties en volkeren.''^

De fy^sicus Egbert Boeker heeft het over 'betrokken natuurkunde.'

Christelijke wetenschap bestaat voor deze generatie VU-weten-

schappers niet, wel waardengedreven wetenschap, voor de meeste

vanuit een oecumenisch-christelijke traditie, met aanvaarding van de

interne logica en regels van het wetenschapsbedrijf. Sommige van de-

ze vaak oecumenisch gedreven VU-wetenschappers - bijvoorbeeld

Bob Goudzwaard, Dick Kuiper en Henk van Zuthem - komen gedu-

rende de lange jaren zeventig fors in conflict met de studentenopposi-

tie. Normalisering blijkt, zeker ook op het wetenschapspolitieke speel-

veld, een complex, ambigu proces te zijn. Met de opkomst van het

feminisme wordt menig VU-wetenschapper ook geconfronteerd met

de vraag wat te vinden van de man-vrouwverhoudingen. Zo reageert

socioloog Van Zuthem tamelijk glazig tijdens een college als literatuur

over werkende vrouwen en loonarbeid ter sprake komt. Met een wat

onbegrijpende blik zegt hij: 'Maar mijn vrouw is toch heel gelukkig

thuis.'^^ Een paar jaar eerder was Van Zuthem nog een gevierd man.

Pim Fortuyn was naar eigen zeggen verliefd op hem, hij vond hem

prachtig.79

Onder de directe 'erfgenamen' van Abraham Kuyper is veel verdriet

en ongenoegen over deze ontwikkelingen. De letterkundige Streng-

holt poneert in 1976 als stelling bij zijn proefschrift dat Groen van

Prinsterers Ongeloof en Revolutie 'binnen de muren van de Vrije Uni-

versiteit een eeuw na Groens dood een verbluffende actualiteit' heeft

gekregen.^" Professor Troost, die voluit in de traditie van de Wijsbe-

geerte der Wetsidee staat en deze tot ver voorbij zijn emeritaat harts-

tochtelijk uitdraagt, ziet het minderwaardigheidsgevoel van de VU,

het idee erbij te willen horen, als grotere oorzaak voor het loslaten van

de idealen van Kuyper. Al wat Kuyper inhoudelijk met de VU voor

ogen stond, is in de optiek van hoogleraar Filosofie André Troost van-

af de jaren zestig grondig weggepoetst. De VU is een academie gewor-

den als iedere andere, zo betoogt hij in 1999.

53

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen