Een handvol filosofen - pagina 249
Geschiedenis van de filosofiebeoefening aan de Vrije Universiteit in Amsterdam van 1880 tot 2012
y E H. van Olst: initiator van Wijsbegeerte en Spiritualiteit 245
Integendeel, hij stelde zich coöperatief op. Hij wilde Van Olst 'niet voor de voeten
lopen' en was van mening dat Van Olst een kans moest krijgen.'"
In het begin van de jaren tachtig liet De Deugds gezondheid opnieuw te wensen
over. Hij vreesde dat de psychisch-somatische klachten zouden terugkomen. In de
vroege zomer van 1983 hakte hij de knoop door en onderzocht de mogelijkheid van
een vervroegd emeritaat. Per i januari 1986 verliet De Deugd op eenenzestigjarige
leeftijd de Vrije Universiteit. Ondanks zijn kwakkelende gezondheid, bereikte hij
een hoge leeftijd. In 2010 stierf hij, vijfentachtig jaar oud.
7 E.H. van Olst: initiator van Wijsbegeerte en Spiritualiteit
De adviescommissie die Van Olst had voorgesteld als de nieuwe hoogleraar wijs-
gerige antropologie had als leeropdracht geformuleerd: 'Wijsgerige antropologie,
inzonderheid met betrekking tot de biopsychische aspecten van het menselijk be-
staan'. In het rapport van de commissie werd melding gemaakt van het besluit van
de faculteitsraad, dat een open sollicitatieprocedure niet nodig was, maar dat de zus-
terfaculteiten wel zouden worden geraadpleegd.'^*
In zijn brief aan de zusterfaculteiten schreef het faculteitsbestuur dat Van Olst
'steeds een grote belangstelling [heeft] getoond voor wijsgerig antropologische vra-
gen, welke interesse op verschillende wijzen tot uitdrukking is gekomen. Zo heeft hij
binnen de Kring van wijsgeren en psychologen aan de Vrije Universiteit verschillen-
de voordrachten gehouden over de wijsgerig antropologische implicaties van zijn fy-
siologisch-psychologisch onderzoek'.'^'' Dat Van Olst wijsgerige belangstelling had
getoond die in voordrachten tot uitdrukking was gekomen, was kennelijk een toe-
reikend argument om hem tot hoogleraar in een wijsgerige discipline te benoemen.
Uit zijn publicatielijst van destijds bleek echter dat hij geen expliciet wijsgerige pu-
blicaties op zijn naam had staan. Toch gaven de meeste zusterfaculteiten hun steun
aan de voordracht en werd Van Olst per i juni 1980 benoemd tot hoogleraar wijsge-
rige antropologie, zowel in de Centrale Interfaculteit (voor een werktijd van 0,8) als
m de Subfaculteit der Psychologische en Pedagogische Wetenschappen (voor 0,2).
Op 25 januari 1937 was Evert Herman van Olst in Amsterdam geboren, waar zijn
vader werkzaam was bij het Gemeenschappelijk Administratie Kantoor als hoofd
van de afdeling Wachtgeld en Werkloosheidsvoorziening. Na het eindexamen hbs-
B aan het toenmalige Christelijk Lyceum in de Moreelsestraat, ging hij in 1953 aan
de Vrije Universiteit scheikunde en biologie studeren. Het was vooral de combina-
tie van deze twee studies - kort samengevat de combinatie van materie en leven - die
hem interesseerde. Hij wilde beide studies tegelijk te doen, maar dat bleek niet mo-
gelijk.
Als eerstejaars had hij de inleidingscolleges filosofie van Vollenhoven gevolgd. Al
zaten velen van zijn studiegenoten tijdens deze colleges de krant te lezen of spelle-
135 Aldus De Deugd in een gesprek (Spaubeek, 30 juni 2006) en in een brief aan mij (lé oktober 2006), in
archief Woldring, doos IV, map 49
13e Brief van het bestuur van de CIF (19 december 1979) aan het college van bestuur, m Van Olst Personeelsdos-
sier, 1997-119 Rapport van de adviescommissie, in archief CIF, doos 3.
137 Brief van het faculteitsbestuur aan de zusterfaculteiten (29 oktober 1979), in Van Olst Personeelsdossier,
1997-119
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 548 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 2013
Publicaties VU-geschiedenis | 548 Pagina's