Omstreden normalisering - pagina 207

van SSGZ. Demonstraties om sociaaleconomische eisen kracht bij te

zetten kunnen daarom meestal niet op grote steun rekenen. De actie-

bereidheid houdt meestal niet over. Ook onder activisten is er gêne als

er syndicale leuzen worden gevoerd. Met als dieptepunt een inko-

mensdemonstratie door de Amsterdamse Leidsestraat. Slechts een

paar honderd studenten lopen mee, ruim geteld. Door de megafoon

durft de omroeper van dienst niettemin te roepen: 'Aan u trekt voorbij

de Nederlandse studentenbeweging die massaal demonstreert voor

een beter inkomen.' Als niet-officiële leus klinkt, geïmporteerd uit

Groningen: Zeshonderd piek voor stereomuziek.^^

Objectief gezien is er alle reden om op te komen voor een verbete-

ring van de sociaaleconomische positie van studenten en er is ook alle

reden om de psycho-hygiënische zorg - zoals dat werd genoemd - te

verbeteren. Het inkomen is niet best, de ouderafhankelijkheid is voor

vele studenten een onaangename last, de huisvesting is beroerd tot af-

wezig, vele specifieke studentvoorzieningen, zoals mensae (soms on-

eerbiedig Vreetschuren voor studenten' genoemd'^), kamerbemidde-

ling, verzekeringen, gezondheidszorg, reductiebureaus, sport, cultuur,

decanen, psychologen, pastores, juridische bijstand en studentenpers

staan onder druk. De SVB had deze thema's, zoals we zagen, begin ja-

ren zestig met wisselend succes tot inzet van strijd gemaakt, in Den

Haag en aan de universiteiten.

De politieke vakbond van studenten weet lang niet altijd de goede

toon te raken om steun te krijgen voor haar eisen. Het beleid van de

regeringen wordt stelselmatig afgedaan als afbraakpolitiek. Het be-

heersbaar houden van de overheidsfinanciën wordt weg gedefinieerd

als een non-probleem. Het geld kan immers gemakkelijk worden weg-

gehaald bij de NATO, het leger, de grote bedrijven en de rijken. Nieu-

we, progressief getinte initiatieven van het kabinet-Den Uyl op het ge-

bied van collegegelden, studiefinanciering en huisvesting worden met

groot wantrouwen tegemoet getreden. De taal van De Waarheidwordt

steeds meer de taal van de radicale studentenbeweging, vooral op dit

speelveld.

De politiek-syndicale aanpak komt de effectiviteit van de belangenbe-

hartiging lang niet altijd ten goede. De directe belangenbehartiging van-

uit de SRVU-barak inzake kamerbemiddeling, verzekeringen, reductie-

pakketten, dictatencentrale enz. wordt maar mondjesmaat uitgevoerd.

Deze activiteiten staan niet in het brandpunt van de belangstelling van

het kader van de SRVU, integendeel. Voor veel studenten, die hierbij di-

205

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen