Omstreden normalisering - pagina 107

tingen en een marathondebat in september 1970 van maar liefst drie

dagen waarbij twaalf Kamerleden het woord voeren, neemt de Tweede

Kamer het ontwerp aan, hoewel de linkse partijen tegenstemmen.'*"

De linkse oppositie, waaronder de PvdA, vindt de democratisering

niet ver genoeg gaan. Kamerlid, Nieuwlinkser en hoogleraar Hans van

den Doel vindt de WUB een onding. Ongelijksoortige kwesties als on-

derwijs en onderzoek worden allemaal 'aan dat vreemde kiesrecht per

geleding onderworpen'. Alle organen worden corporatief samenge-

steld, hetgeen, aldus Van den Doel, ten onrechte veronderstelt dat er

een tegenstelling is tussen docenten en studenten. Inzet van een de-

mocratische regeling zou juist moeten zijn dat de kwaliteit van het on-

derwijs in handen moet worden gelegd van alle participanten met be-

roepsrecht voor iedereen die welvaartstheoretisch belang heeft bij

goed onderwijs, dus ook het parlement. Gevorderde doctoraalstuden-

ten zouden lid moeten zijn van een vakgroepbestuur.^''^ Niet veel later

verheft een grotere meerderheid van de Eerste Kamer het ontwerp tot

wet. Een aantal senatoren van de PvdA-fractie gunt de minister het

voordeel van de twijfel, en stemt voor.'*^^ De WUB heeft een experi-

menteel karakter en een voorlopige werkingsduur tot september 1976,

die in 1977 zou worden verlengd. De studentenoppositie voert amper

actie tijdens de parlementaire behandeling. Her en der verschijnen wel

berichten waarin de wet uiterst negatief wordt beoordeeld. Bijvoor-

beeld: 'De Wet Veringa, bedoeld om de universiteiten te democratise-

ren is in feite niets anders dan een knevelwet, die iedere wezenlijke de-

mocratisering de nek omdraait.''*^ De stafraad van de VU, een groep

jonge wetenschappelijk medewerkers, vindt dat 'het voorontwerp als

experimenteerwet onvoldoende voorwaarden bevat voor een gezonde

mate van differentiatie in en ontwikkeling van de democratische wer-

king en inrichting van de universiteiten.'^^^

Oud-bestuursvoorzitter Brinkman ziet - in een recente terugblik -

in de voorstellen van Veringa een dubbele bodem: democratisering

(good reason) en versterking van bestuur (real reason). Hij heeft het

over een conceptuele cocktail: een mengsel van universitas en civitas,

met een beetje gemeentewet en met een differentiatie van zeggenschap

van de geledingen naar alle niveaus van de organisatie: vakgroep (on-

derzoek), faculteit (onderwijs) en universiteit (begroting en algemeen

bestuur) .""^ Jankarel Gevers en vele andere bestuurders komen tot ver-

gelijkbare oordelen.

Dat moge zo zijn, feit is dat mede door het optreden van de radicale

studentenbeweging met SVB en KrU als kernorganisaties, processen

105

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen