Omstreden normalisering - pagina 310

demische bestuurders leeft, maar wel bij de docenten en zelfs bij

studenten.*^ Ferdinand Mertens, oud-inspecteur-generaal van het on-

derwijs komt met eenzelfde oordeel, maar kiest voor een meer bestuurs-

kundige formulering in een commentaar op het rapport van de commis-

sie Veerman: 'De juiste parameters hebben we dus nog niet te pakken.'*'*

De Ridder-Symoens maakt in haar afscheidsrede nog een ander be-

langrijk punt. 'Een universiteit zonder dwarsliggers, zonder rebels ge-

drag, is mijns inziens geen echte universiteit meer. Ook studenten

moeten dat beseffen.'*' DQ Amerikaans-Nederlandse historicus James

Kennedy is verbaasd dat de roep om inspraak en medezeggenschap te-

genwoordig bijna helemaal is verdampt. Het valt hem op 'hoe weinig

democratisch het toegaat aan de universiteiten'. In vergelijking met de

Amerikaanse universiteiten vindt hij de Nederlandse universiteiten

vandaag de dag zelfs 'uiterst niet-democratisch'.** In Nederland heb-

ben personeel en studenten geen essentiële rol meer in het bestuur van

de universiteit. Zij hoeven alleen gehoord te worden over de collectie-

ve belangen van de groep en worden niet meer geacht een algemeen

belang van de instelling na te streven. De studentenbeweging is op de

universiteiten geen dwarsligger meer; dat is ook best lastig geworden

door de insnoering van de leerrechten. Hetgeen niet wü zeggen dat

veel van de studenten niet maatschappelijk gedreven zijn. Ze zijn vaak

maatschappelijk en politiek actiefin sociale bewegingen die veelal niet

direct gebonden zijn aan de studentenperiode.

Jan Siersma, SVB'er van het eerste uur en onlangs afgezwaaid als ad-

viseur van het college van bestuur, blijft optimistisch. De idealen van

de jaren zestig en zeventig klinken bij hem nog altijd door. Hij laat zich

inspireren door de VU als een abnormaal project.

Het vrije in Vrije Universiteit: vrij van kerk en staat. Dit vrije is

net iets meer dan academische vrijheid. Dat zit er in, maar het

vrije van de VU is naar mijn gevoel meer. Het is de

onafhankelijkheid van de machten; er zit iets rebels in. Het is

een oud gedachtegoed uit de reformatie: je gaat je overtuiging

niet herroepen omdat die een autoriteit niet aanstaat, zoals

Luther met zijn hier sta ik, ik kan niet anders deed tegenover

de autoriteiten in zijn tijd.''^

In zijn afscheidsrede maakt Siersma een polemisch hoogstandje om

zijn mening kracht bij te zetten.

308

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen