Omstreden normalisering - pagina 307

machocultuur met weinig oog voor de leefwereld en problemen van

bijvoorbeeld homo's en vrouwen.'** Ook Paul Scheffer, oud-USN

voorzitter, wijst hierop: 'Het ging altijd over grote kwesties, zelden

over eigen motieven.'''' UvA-student Eddie Korlaar gaat nog een stap

verder. Hij vindt dat zijn wereld, die in het begin van de jaren zeventig

nog zo 'heel' en vanzelfsprekend had geleken, vergruisde.'" Vele vrou-

wen hebben in hun eigen ontwikkeling last gehad van het dominante

mannengedrag. De opkomst van de vrouwenbeweging aan de univer-

siteiten was hun antwoord, zij vestigden eigen tegenpraktijken, zoals

er in die jaren ook homogroepen en woongroepen kwamen.

Veel voormalige activisten vinden - ondanks de geschetste span-

ning tussen individuele ontplooiing en meedoen aan activiteiten en

acties - dat de studentenperiode hun veel heeft gebracht. Dick Ben-

schop, voorzitter van de SRVU in het cursusjaar 1978 -1979, neemt er

het klassieke woord Bildung voor in de mond. Gertjan Lankhorst, de

opvolger van Benschop in het cursusjaar 1979 - 1980, herinnert zich

hoe hij zich als bleue jongen in korte tijd tot een zelfbewuste volwasse-

ne heeft ontwikkeld.5' Ook Jandirk Pronk, SRVU-voorzitter in 1976 -

1977, kijkt met veel plezier terug op de vormende activiteiten; het

strijdliederenkoor aan de VU waarvan hij deel uitmaakte, vindt hij

nog altijd een mooie verbinding tussen cultuur, vorming en politiek.

Frans Berkers, SRVU-voorzitter in 1975 - 1976, herinnert zich nog

goed welke initiatieven hij heeft genomen om het concept 'Je beste

vrienden zitten bij de vakbond' in te voeren.'^ Menigeen herinnert

zich deze periode ook als het ervaring opdoen met besturen, leiding

geven en organiseren in verbinding met andere maatschappelijke

emancipatiebewegingen." Ze hebben toen ervaren dat bijdragen aan

veranderingen leuke kanten heeft, niet bedreigend hoeft te zijn en be-

langrijk is voor de vitaliteit van onze samenleving.

Menigeen laat zich ook nu nog inspireren door de ervaringen van

toen, wordt nog altijd geraakt door de idee van ontplooiing, emanci-

patie en verheffing. Deze waarden blijven hen drijven, als hoogleraar,

docent, consultant, opleider, trainer, bestuurder, manager - beroeps-

matig en als vrijwilliger. Er is, hoewel sadder and wiser, vertrouwen ge-

bleven in opleiding en scholing als verandermechaniek. Mits deze ver-

bonden worden met verleidingstechnieken die passen bij de huidige

tijdgeest. Abram de Swaan merkte onlangs fraai op dat verheffing zon-

der verleiding niet meer mogelijk is.^"* Tom Haydn, de man van het

Port Huron Statement van de SDS, zegt het ook mooi: 'I really don't

like to contemplate the 65-year-old hippies that I see now and then.'

305

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen