Omstreden normalisering - pagina 16

ten aan de VU college gelopen bij hoogleraar Dooyeweerd, de man

van de Wijsbegeerte der Wetsidee. Nomes had eerder al de bezetters

van het Maagdenhuis veroordeeld.

Alles zou echt anders worden. Niet alleen aan de Nederlandse univer-

siteiten. Dit is een breed gedeeld gevoelen eindjaren zestig, onder stu-

denten, maar ook onder hoogleraren, stafmedewerkers, bestuurders

en landelijke politici. Het is ook heel anders geworden aan onze uni-

versiteiten, maar op een geheel andere wijze dan het optimisme van de

jaren zestig beloofde. De lange jaren zeventig worden een periode

waarin verbeelding en illusies hardhandig plaatsmaken voor trial-

and-error, voor heftige politieke en bestuurlijke conflicten en com-

plexe, vaak langdurige besluitvormingsprocessen. Tijdens het opbou-

wen van de massa-universiteit komt de verbeelding een beetje aan de

macht. En die ziet er soms tamelijk grimmig uit door forse machtsont-

plooiing in en rond besturen, niet alleen door radicale studenten. Vol-

gens sommigen is deze periode 'een opstand van zonen en dochters

tegen vaders'^^, het 'begin van een vaderloos tijdperk'.^" In een termi-

nologie van filosoof Peter Sloterdijk zijn het 'zoektochten naar andere

behuizingen'. Die gaan op sommige universiteiten gepaard met hufte-

righeid en onbeschoftheid (bijvoorbeeld de 'zaak Daudt' aan de GU^')>

maar zijn nog mild vergeleken met wat er aan sommige West-Duitse

universiteiten gebeurt.^^ Aan de VU is het klimaat wat zachter, maar

wel fanatiek als het gaat om het breken met gereformeerde tradities.^^

De directe omgang tussen hoogleraren en radicale studenten blijft

meestal beschaafd.^"*

VU-studenten staan landelijk bekend vanwege het uitbundig zin-

gen van liederen tijdens acties.^' Tijdens een bezetting van de bestuurs-

vleugel in het nieuwe hoofdgebouw zorgen Bram en Freek van Neer-

lands Hoop in Bange Dagen voor een vrolijke doch kritische noot.^* In

de politiek-ideologisch sterk geprofileerde lange jaren zeventig mora-

liseren alle partijen soms sterk. Het gaat ook wel eens goed mis in de

persoonlijke verhoudingen. Hoogleraren en bestuurders worden

soms hard en persoonlijk geraakt. In de herinnering van voormalig

bestuursvoorzitter Harry Brinkman (zie kader op blz. 174) hangen

studenten begin jaren zeventig regelmatig de beest uit.^^ Sommige do-

centen en bestuurders kunnen er op hun beurt ook wat van. Zo noemt

decaan Jan van Putten een student-lid van de subfaculteitsraad 'gees-

telijk terrorist'.^^ Van Putten, die aanvankelijk actief meedoet aan de

democratisering van de universiteiten, voelt verbittering. Enigszins

14

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen