Een handvol filosofen - pagina 106

102 / / Nieuwe filosofische uitdagingen (1918-1^40)

jurist en verscheidene recensenten pre-

zen het als een fundamentele studie.'"'*

In het jaar voor zijn promotie was hij

benoemd tot waarnemend adjunct-in-

specteur bij de belastingdienst in Har-

lingen. Twee jaar later, in 1918, was hij

naar Leiden gegaan om adjunct-com-

mies te worden op de gemeentesecre-

tarie. Binnen een jaar verhuisde hij naar

Den Haag, waar hij was benoemd tot

hoofdcommies op het Departement van

Arbeid. In die tijd, rond 1918, was hij

begonnen met een intensieve studie van

de filosofie, in het bijzonder van rechts-

filosofische problemen. Hij was nog

ongetrouwd en al zijn vrije tijd besteed-

de hij aan zijn studie, waar hij dan ook

al ver mee was gevorderd toen zijn zwa-

ger Vollenhoven in 1921 in Den Haag

H. Dooyeweerd (schilden] door Willem kwam wonen

Dooyewaard) ^^^ gesprekken in het begin van de

jaren twintig waren voor beiden vrucht-

baar. Geïnspireerd door de gedachte van de soevereiniteit in eigen kring, kwamen

zij tot kentheoretisch en ontologische inzichten in de verscheidenheid van terreinen

van de werkelijkheid. Vollenhoven had een meer omvattende en gedetailleerde ken-

nis van de geschiedenis van de filosofie dan Dooyeweerd. Ook had hij meer inzicht

in kentheoretische onderscheidingen. Dooyeweerd had zich toegelegd op de rechts-

filosofie en in verband daarmee op kentheoretische en methodologische proble-

men. Hoewel Dooyeweerd aanvankelijk in de leer ging bij Vollenhoven, werden zij

steeds meer gelijkwaardige gesprekspartners, zeker als het ging over destijds veel-

besproken stromingen als het neokantianisme, de fenomenologie en het vitalisme.'"'

Het leven in den Haag beviel Dooyeweerd goed: zijn werk op het departement en

zijn studie gaven hem voldoening. Drie gebeurtenissen in die Haagse periode zou-

den aan zijn levensgeluk niet weinig toevoegen.

De eerste gebeurtenis vond plaats kort na het overlijden in 1920 van de voorma-

lige leider van de Antirevolutionaire Partij, Abraham Kuyper. Colijn was in dat jaar

voorzitter van de partij geworden - een praktisch ingesteld politicus, geen weten-

schapper, maar wel iemand die besefte dat zijn partij wetenschappelijke bezinning

nodig had voor het geven van politieke adviezen, zowel aan Kamerleden als aan lo-

kale en provinciale politici en bestuurders. Hij was in 1921 een van de oprichters

geweest van het wetenschappelijke bureau voor zijn partij, de Dr. Abraham Kuy-

perstichting. Omdat deze financieel kostbare en politiek-strategisch belangrijke

stichting niet mocht mislukken, liet Colijn zich door het stichtingsbestuur benoe-

men tot directeur. Hij was echter niet van plan er veel tijd aan te besteden; er moest

104 7,KVerh\ir%, Herman Dooyeweerd,-pp z6-ij.

105 Zie Tol, Philosophy in the Making, pp 263-309

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen