Een handvol filosofen - pagina 107

6 H. Dooyeweerd:filosoofvan religieuze grondmotieven 103

een adjunct-directeur komen die verantwoordelijk was voor de dagelijkse leiding.

Het stichtingsbestuur was Dooyeweerd op het spoor gekomen; men had veel goeds

over hem gehoord, maar voor alle bestuursleden was hij een onbekende. De zeven-

entwintigjarige Dooyeweerd liet zich niet gemakkelijk overhalen. Hij zag een unie-

ke kans om zich ook overdag aan zijn studie te kunnen wijden en de calvinistische

levens- en wereldbeschouwing filosofisch verder uit te werken, maar hij vreesde

te veel tijd kwijt te zijn aan het geven van politieke adviezen. Hij schreef een nota

die een werkprogram bevatte, waarin hij uiteenzette dat zijn belangstelling voor de

politiek gedragen werd door de wens om wetenschappelijk onderzoek te kunnen

doen. Zijn nota was zo krachtig geformuleerd dat Colijn er ogenblikkelijk van over-

tuigd was dat hij in Dooyeweerd de juiste man had gevonden.'"'^ In 1922 werd hij

benoemd tot adjunct-directeur. Geboeid door de veelzijdige en diepzinnige Dooye-

weerd, kwam Colijn - ook nadat hij in 1923 minister was geworden - regelmatig bij

hem langs om over tal van onderwerpen van gedachten te wisselen. Op initiatief van

de energieke adjunct-directeur besloot het bestuur van de Dr. Abraham Kuyper-

stichting tot het uitgeven van het maandblad Antirevolutonaire Staatkunde. In dit

tijdschrift pubHceerde Dooyeweerd zijn eerste artikelen over christelijke staatkun-

de. De vier jaar die hij bij de Kuyperstichting zou doorbrengen, zouden voor zijn

verdere filosofische ontwikkeling van grote betekenis zijn.

In die tijd gebeurde er ook iets waar hij al lang naar had verlangd; hij vond de

vrouw van zijn leven, Jantina Fernhout. Zij, tien jaar jonger dan hij, geboren in Go-

rinchem waar zij het examen gymnasium-bèta had gehaald, woonde met haar ou-

ders nog maar kort in Scheveningen. Haar vader was jarenlang advocaat geweest in

Gorinchem, had daar de Handels- en Landbouwbank opgericht en was naar Sche-

veningen verhuisd om als directeur leiding te geven aan een Haagse vestiging van

deze bank. In 1924 trouwden Herman Dooyeweerd en Tine Fernhout. De kerke-

lijke bevestiging vond plaats in een kerkdienst in Scheveningen waarin zwager Vol-

lenhoven voorging en de Delfste predikant ds. K. Schilder - een vriend van de fami-

lie Fernhout sinds zijn eerdere predikantschap in Gorinchem - het orgel bespeelde.

De derde gebeurtenis, die ook het afscheid van Den Haag betekende, was in 1926

zijn benoeming tot hoogleraar aan de Vrije Universiteit met de leeropdracht rechts-

filosofie, encyclopedie der rechtswetenschap en oudvaderlands recht. Een week na

zijn tweeëndertigste verjaardag sprak Dooyeweerd zijn inaugurele rede uit, die hij

eindigde met het uitspreken van zijn vreugde over de benoeming van Vollenho-

ven 'met wie ik mij niet slechts door banden van aanverwantschap, maar nog in-

niger door banden van jarenlange vriendschap en geestesverwantschap verknocht

weet'.'7

Enkele dagen later zei Vollenhoven aan het eind van zijn inaugurele rede: 'Dat het

op zichzelf moeilijk vertrek uit de hofstad niet met zich brengt een blijvende ver-

breking van het zoo vruchtbare contact met Dr. Dooyeweerd ... vergrootte m'n

vreugde niet weinig'.""*

106 De nota en begeleidende brief zijn gepubliceerd in Puchinger, 'Dr. Herman Dooyeweerd', pp. 47-52.

107 Dooyeweerd, De beteekenis van de wetsidee, p. 75. Bijzonderheden over de gelijktijdigheid van hun benoe-

ming, zie Puchinger, 'Prof.dr. Herman Dooyeweerd', pp. 11-27.

108 Vollenhoven, Logos en ratio^ p. 67.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen