Omstreden normalisering - pagina 57

eigengereidheid en de zelfverzekerdheid, de georganiseerde parade der

mannenbroeders, het zweren bij het beeld der vaderen, de noodlottige

toepassing van de antithese op het leven in al zijn facetten en de af-

grijslijke verpolitieking van kerk en christendom.' De Leeuwarder Cou-

rant, die de inleiding van Buskes uitvoerig weergeeft, heeft het over 'de

parade der ex-mannenbroeders'.9 Een jaar later redigeert Niek Schu-

man, Pharetra-redacteur in de periode 1959 -1962, een tweede bundel

voor Bert Bakker, naar eigen zeggen een 'tegenboekje', onder de titel De

kogel geketst door vijftien gereformeerden over gereformeerden die (nog)

niet de kerk zijn uitgestapt. 'Gereformeerde blijvertjes' zijn bijvoor-

beeld journalist Ben van Kaam, oud-verzetstrijdster Gesina van der

Molen, uitgever Kok en de latere staatsraad Piet Boukema.^^

In de jonge radicale studentenbeweging krijgt waardengedrevenheid

steeds meer klank en kleur door toonzettingen als theorie - praxis,

maatschappelijke relevantie en objectieve partijdigheid. Het aloude

spanningsveld tussen geloof en wetenschap wordt verdrongen door

de meer 'moderne' tegenstelling tussen ideologie en wetenschap. Niet

altijd tot genoegen van de nieuwe generatie 'normaliserende' VU-we-

tenschappers. Binnen de Sociale Wetenschappen, Letteren, Wijsbe-

geerte, Theologie en in mindere mate Geneeskunde en Bètaweten-

schappen komt een intensieve wetenschappelijke, ideologische en

culturele strijd op gang die soms ook met politieke middelen wordt

gevoerd. In deze strijd gaat het niet over gereformeerde dogma's en

beginselen. Andere dogma's en beginselen komen centraal te staan.

Toch is er, bij alle verschillen van opvatting, een gemeenschappelij-

ke grondtoon, zo lijkt het. Veel hoogleraren en stafmedewerkers keren

zich net als de studentenoppositie tegen waardevrije wetenschap, een

enkele uitzondering daargelaten. Maar tot herrschaftsfreie dialogen

komt het niet al te vaak. Het valt niet mee het goede gesprek te voeren

over waardengedreven wetenschap; over de wijze waarop ideologie,

geloof en wetenschap zich tot elkaar verhouden. Dat blijkt bijvoor-

beeld uit de moeizame, vaak vruchteloze debatten over de doelstelling

van de VU en de dominante plek die de Wijsbegeerte der Wetsidee

heeft in de centrale interfaculteit. Het ontbreekt aan een gemeen-

schappelijke meta-taal en aan gezamenlijke drijfveren. De verhoudin-

gen raken bovendien zodanig gepolitiseerd dat er amper ruimte is

voor een volwassen vertoog over geloof, ideologie en wetenschap.

Aardige uitzonderingen zijn een paar seminars die eind jaren zestig

aan de sociale faculteit worden georganiseerd.

55

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen